Leo Driessen kan zich de opkomst van Johan Cruijff als voetballer nog goed herinneren, zo blijkt in de uitzending van Voetbalpraat op ESPN. De voormalig wereldvoetballer stal al vroeg de harten van de voetballiefhebbers, al was er in de jaren zestig nog veel minder aandacht voor dan vandaag de dag.

'Ajax had ooit een rampseizoen, het seizoen 1964/1965', begint de commentator zijn verhaal op de sterfdag van de eeuwige Nummer 14. 'Het seizoen werd afgesloten en Ajax had het net gered. Ajax kreeg een nieuwe trainer, maar vooral hadden ze ene Cruijffie. Die hebben we een paar keer mogen zien en daar kunnen we nog veel plezier aan beleven, zo zeiden ze toen bij Sport in Beeld.'

'Vanaf 1965 tot 1975 had Nederland met Ajax en Feyenoord de twee beste elftallen van de wereld in huis', weet Driessen nog maar al te goed. 'Ze hadden wereldspelers in huis en ik ging als jochie weleens naar Ajax. Voor twee kwartjes had je dan een jongenskaartje en er zaten acht- of negenduizend mensen in De Meer, terwijl Cruijff, Keizer en Swart daar speelden. Er speelde echt een wereldelftal en er werden altijd mooie wedstrijden gevoetbald. Voetbal werd in die tijd heel anders beleefd.'

Over dat laatste aspect komt Driessen nog verder te vertellen: 'Voor twee kwartjes kon je de beste voetballers van de wereld zien en het werd niet eens massaal gedaan en omarmd. We misten ook gewoon WK’s. Cruijff werd met zijn dribbels bij thuiswedstrijden in het stadion ook beschimpt en toegejuicht in hetzelfde moment. Daar gaat-ie weer hoor, die kleine. Speel die bal nu eens af. Medespelers wisten ook niet meer wat hij deed, zo onberekenbaar en goed was hij.'

Johan Cruijff en nummer 14

Cruijff stond in het bijzonder bekend om zijn rugnummer 14 bij Ajax. Driessen zag het rugnummer bij hem terechtkomen. 'In het begin van zijn carrière werd hij er door Michels nog weleens uit gelaten. Hij was jong, nog een beetje wispelturig en die kleine moest af en toe ook wat leren', sprak Rinus Michels. 'In dit geval was hij een tijdlang geblesseerd geweest. Gerrie Mühren had nummer 9 overgenomen en toen Cruijff weer fit was, wilde Mühren dat shirt teruggeven. Toen heeft Cruijff gezegd: ik pak wel een reserveshirt. En dat was nummer 14. Zo is dat gegaan.'

Cruijff maakte het verschil op het veld, maar ook in de portemonnee van zichzelf en zijn teamgenoten. 'Hij heeft het in eerste instantie voor zichzelf financieel aangezwengeld', aldus de verslaggever. 'Er werd heel gek tegenaan gekeken. Hij zei: dadelijk ben ik 31, wat moet ik dan? Cruijff heeft een contract gekregen voor zeven jaar en daarna zou hij doorbetaald worden tot aan zijn pensioen door V&D. Die gaven hem een gegarandeerd bedrag tot zijn pensioen. Toen dat eenmaal rond was, ging hij toch naar FC Barcelona.'

Tekst gaat verder onder de foto.

Dat Cruijff de transfer van Ajax naar FC Barcelona maakte, was niet zonder reden. 'Als mensen te goed zijn, kunnen mensen daar niet te lang omheen in de schaduw staan', luidt het oordeel van Driessen. 'Dat gaat op de een of andere manier dan toch altijd mis. Er werd op een gegeven moment gestemd dat niet Cruijff, maar Keizer de aanvoerder moest zijn bij Ajax. Dat was voor Cruijff het sein. Het was heel erg dom, want de waterdragers gingen ook denken dat ze vedettes waren.'