Kweekvijver: Waarom O19 opviel en tegenvalt

BvdPloeg, 18-02-2018 om 09:00, 13362 views, Ajax Showtime |

Bestel jouw sjaal voor het tweeluik met Juventus!

In de rubriek "Ajax' kweekvijver" zoomt Ajax Showtime ook dit seizoen weer elke week in op het paradepaardje van Ajax: de jeugdopleiding.

Het was vanaf de start een interessant project met de nieuwe en onervaren John Heitinga voor de groep en meer dan tien verschillende nationaliteiten in de selectie. Veel nieuw, jong talent en daarmee natuurlijk hoge verwachtingen. Er werden miljoenen gepompt in Ajax O19, dat kort na de winterstop echter alleen nog om de landstitel speelt. Mooi voetbal werd en wordt afgewisseld met matige wedstrijden en tegenvallende resultaten. Waarom is de ploeg zo vlak na de winterbreak even geen schim van de leuke ploeg uit het begin?

Waarom Ajax O19 opviel

1. Individuele kwaliteit
Wie begin dit seizoen getuige was van de Supercup-wedstrijd van Ajax tegen PSV schrok zich waarschijnlijk een hoedje. Ajax O19 ging op De Toekomst met 0-5 onderuit, zonder aanknopingspunten voor snelle verbetering. De nieuwe, veelal buitenlandse jongens hadden hun handen vol aan zichzelf en heel veel andere jongens die de Ajax-opleiding al een beetje kenden, stonden op dat moment niet in de basiself. Wie twee weken later echter naar Volendam afreisde voor de eerste competitiewedstrijd van het seizoen, werd al snel gerust gesteld.

Onwennig en onsamenhangend of niet, Ajax O19 herbergt veel kwaliteit, zo bleek. Issam El Maach groeide snel uit tot betrouwbare sluitpost, Danilo Pereira ging met de week beter spelen en begon te scoren en Sebastian Pasquali was op het middenveld de regisseur van het elftal. Van de 'eigen' jongens ontwikkelden verdedigers Navajo Bakboord, Sven Botman en Mitchel Bakker zich razendsnel en op het middenveld zette Jurgen Ekkelenkamp letterlijk en figuurlijk grote stappen. Saku Ylätupa was de eerste weken een ware plaag op links, als hangende buitenspeler met veel zelfvertrouwen. De uitslagen in die eerste weken? Vijf zeges in vijf duels: 0-5, 4-0, 1-5, 0-4, 0-5. 

2. Een vaste basis met vastigheden
Je kon de ploeg na drie weken wel uittekenen: El Maach; Bakboord, Botman, Kemper, Bakker; Pasquali, Ter Heide, Ekkelenkamp; Nunnely,  Pereira, Ylätupa. Vastigheden zijn in een jeugdelftal helemaal geen prioriteit, maar het is wel fijn als je ze hebt. Het elftal van Heitinga raakte veel sneller dan verwacht op elkaar ingespeeld en begon al snel heel leuk te voetballen. Opbouwen via Ter Heide en Pasquali, de vleugels zoeken, Pereira in stelling brengen en ver vooruit verdedigen. De grote uitslagen waren niet geflatteerd, Ajax had een bepaalde schwung in het elftal.

Met de vaste basiself werd Hammarby kinderlijk eenvoudig aan de kant gezet in de Youth League, zoals het vorig seizoen onder Aron Winter ook fluitend door de voorrondes ging. Waar de speelstijl onder Winter wel wat anders was (met Kaj Sierhuis in de spits waren er veel meer voorzetten), was de overeenkomst dat Heitinga wekelijks kon bouwen aan een ploeg met veel talent. Goals vielen steeds makkelijker en grote uitslagen met veel goals bleven komen.

3. Veel aanwas vanuit Ajax O17
Iedere ploeg krijgt te maken met blessures, dus dat Heitinga niet kon blijven rekenen op elf á twaalf spelers was geen verrassing. Verrassend was het wel dat hij niet naar spelers in zijn eigen selectie (met veelal zelfs een contract) greep, maar 'winkelde' in de O17. Jurriën en Quinten Timber (toen nog Maduro), Liam van Gelderen, Brian Brobbey en Ryan Gravenberch werden voor de leeuwen gegooid als Heitinga een speler miste en de meesten van hen hielden zich knap staande. Waar jongens als Abdallah Aberkane, Ricardo Farcas, Richionell Margaret en Giovanni de la Vega zelden tot nooit speelden, daar groeiden jongens als Gravenberch en Brobbey snel.

Na een mooie competitiezege tegen PSV in Eindhoven (2-3), met vooral in de eerste helft goed combinatievoetbal, sloeg Heitinga in de Youth League tegen Legia Warschau misschien de plank wat mis. Het is achteraf praten, maar de coach koos niet voor de vele vaste namen, maar gaf andere jongens de kans. Na de 1-4 uitzege in Polen koos hij op De Toekomst voor een ploeg met jongens die in veel gevallen amper hadden gespeeld, aangevuld met jongens uit O17 die verzopen omdat de A-junioren niet thuisgaven. Ajax kwam met een 0-2 nederlaag goed weg. De hierboven geroemde individuele kwaliteit, vastigheden en aanwas uit O17 viel op die avond zeker niet als een puzzel in elkaar.

4. Jong Ajax en Ajax 1
De makkelijkste manier om te staven of een jeugdploeg positief opvalt? Kijken hoeveel er doorbreken. Met een goed draaiend elftal had Heitinga geen klagen en hij zal als beginnend trainer trots zijn geweest op het feit dat steeds meer jongens een stapje hogerop zetten. Bakboord en Bakker werden in de laatste weken van de eerste seizoenshelft beloond met speeltijd bij de beloften. Ché Nunnely werd in een eerder stadium al doorgeschoven na een prima seizoensstart voor de dribbelaar.

De grootste beloning kwam voor Bakker en Ekkelenkamp, toen het tweetal na de winterstop mee mocht met het eerste op trainingskamp naar Portugal. Ook A-junior Noa Lang was hier van de partij. Het zorgde er in de laatste weken van 2017 tevens voor dat de eerder genoemde aanwas uit de O17 steeds meer speeltijd kreeg. De gebroeders Timber groeiden met de week meer in die rol en Gravenberch verzekerde zich met een prima eerste half jaar zelfs van een vaste plek in de O19-selectie. Ook Brobbey zette belangrijke stappen als spits, vooral voetballend. Het was dan ook niet vreemd dat de twee Timbers en ook Van Gelderen werden beloond met een contract. Voor Gravenberch en Brobbey komt die verbintenis er snel aan.

5. De tweede adem van de reserves
Wie niet levert, komt op de bank terecht en wie het dan nog niet begrijpt, komt op de tribune. Het was ongeveer de strekking van een interview met Heitinga in de Ajax Life-krant. Na een lastige eerste seizoenshelft leken vooral Sergiño Dest en Szabolcs Schön dat in hun oren te hebben geknoopt. Op het moment dat de vaste kern uit elkaar viel door doorgeschoven spelers of blessures, pakten zij hun kans en kregen ze steeds meer speeltijd.

In het geval van Dest was de periode met minder minuten ook te wijten aan het WK O17 dat hij speelde met de USA. In het geval van Schön was de opmars vooral heel knap. De Hongaar kwam steeds beter voor dag, durfde meer, kreeg meer vertrouwen, werd belangrijker in de eindfase en werd beloond met steeds meer minuten. Een tweede adem van de reserves, die bewezen aan hun lotgenoten dat er nog wel degelijk iets te halen valt bij Ajax als je er even niet bij zit.

Waarom Ajax O19 tegenvalt

1. Geen vastigheden, maar wekelijks puzzelen
Wie goed presteert, plukt daar eerst de vruchten van, maar ondervindt niet veel later ook de gevolgen. Dynamische backs Bakboord en Bakker werden terecht doorgeschoven, maar lieten aan het einde van de eerste seizoenshelft al een enorme leegte achter. Jurriën Timber en Dest kregen de kans als backs, maar waren (en zijn) logischerwijs nog niet zo ver als Bakboord. De linksbackpositie werd al helemaal een probleem. Ter Heide vulde het enkele keren goed in en Kemper werd er weleens opgesteld, net als Dest. Maar dat Bakker één van de sterkhouders van dit O19 was, werd snel duidelijk.

Maar niet alleen Bakboord en Bakker vielen weg. De broodnodige diepgang op de zijkant viel al eerder weg met Nunnely. Pereira (in de laatste weken voor de winterstop) en Botman (in de eerste weken na de winterstop) konden door blessures niet spelen. Heitinga had genoeg spelers, maar moest wel opeens wekelijks schuiven. Dan weer een keer Timber, dan een keer Van Gelderen, dan een keer Brobbey en dan een keer Martijn Kaars. Ter Heide ging van zes, naar rechtsback, naar linksback en Victor Jensen en Ylätupa speelden dan voorin en dan op het middenveld. Vaak kwam dat niet eens per se door Heitinga (soms ook wel), maar er diende nu ook rekening te worden gehouden met wat er bij Jong Ajax en ook Ajax O17 nodig was. Dat viel en valt niet mee en zorgt ervoor dat de vastigheden wegvallen. En logischerwijs wordt het voetbal daar nooit beter van.

2. Een winterdip
Wie jong is, is nog niet een heel seizoen constant en wie niet een heel seizoen constant is, speelt dus ook weleens slecht. Niets nieuws onder de zon, maar in Amsterdam kregen er wat meer spelers dan gehoopt last van een winterdip. Pasquali was lang de regisseur die een wedstrijd lang foutloos kon spelen, maar er slopen langzaam wat slordigheden in bij de Australiër. Ylätupa belandde wat vaker op de bank, omdat hij in sommige wedstrijden wat vaker onzichtbaar was. En wat wilde Heitinga nou precies met Jensen? De Deen die met een hoog verwachtingspatroon werd gehaald, was vanaf de start geen zekerheidje in de basis en dat is hij ook na de winterbreak nog niet. Hij wisselt mooie momenten af met slordigheden, wisselvallig dus. In de ene week kon hij uitblinken bij Jong Ajax en zelfs scoren, een dag later kon hij onzichtbaar zijn bij O19.

Maar niet alleen de jongens van buitenaf hadden moeite om het niveau uit de eerste maanden door te trekken. Er slopen wat foutjes in bij betrouwbare krachten als El Maach en Kemper en het deed Ter Heide ook allerminst goed dat hij zich niet meer op één positie kon focussen. Na zijn blessure kwam Pereira terug met een hattrick, maar liet hij ook zien dat hij nog kan werken aan zijn absolute killer-instinct. En voor Ekkelenkamp was het ongetwijfeld even lastig om na de winterbreak ineens regelmatig mee te trainen met Ajax 1, om vervolgens ook meer verantwoordelijkheid te voelen bij O19. Tel dat alles op bij veel geschuif, gepuzzel en weinig vastigheden, en je kunt automatisch concluderen dat dit alles het vertrouwen niet goed deed en doet. De kar trekken klinkt simpel, maar dat is het niet. Ajax O19 werd al voor de winterstop een doorgeefluik.

3. Steeds groter gebrek aan buitenspelers
Lang en Nunnely werden teruggehaald voor de Youth League-wedstrijd tegen Paris Saint Germain en dat was niet voor niets. Vooral Lang was voor de winterstop amper nog in beeld bij O19, maar er was ervaring en een frisse vibe nodig. Lang en Bakker brachten dat ook wel op links, maar dat deze drie jongens niet zonder zorgen kunnen worden doorgeschoven, zegt wel veel. Ik schreef hier recent al een Ajax' Kweekvijver over het gebrek aan aanwas op de flanken en ook Heitinga krijgt daar steeds meer mee te maken.

De coach stelde Jensen, Ylätupa, Kaars, Pereira, Schön, Margaret en De la Vega op als buitenspelers in de laatste weken en van hen is alleen Schön een echte flankspeler. Of, nou ja, hij zegt zelf dat hij een middenvelder is. Lang kan het goed invullen aan de buitenkant en dan is er dus Nunnely, de enige échte flankspeler die in de Youth League speelgerechtigd was. Waar de dribbelaar in 2017 met het kalk op de schoenen nog een belangrijke speler was in een succesvol O19, daar verdiende hij met zijn spel tegelijk ook de stap naar Jong Ajax. En daarmee werd er een belangrijke angel uit de ploeg gehaald, vooral in competitiewedstrijden. Dat Bakker, Lang en Nunnely ook in de competitiewedstrijden tegen Vitesse, PSV en Feyenoord moesten opdraven, vertelt het hele verhaal. De kwaliteit voorin, en dan vooral aan de zijkanten, is beperkt.

4. Heitinga struggelt
Hij had zijn ploeg snel op de rit en kreeg daar van mij ook de credits voor. Het was leuk om in de eerste maanden naar O19 te kijken, maar nu het minder gaat, ligt die verantwoordelijkheid natuurlijk ook deels bij de trainer. Het werd de oud-verdediger niet in dank afgenomen dat hij tegen PSG leek te gaan voor de lange bal op Sierhuis, om van daaruit op te bouwen. Dat is volgens mij ook helemaal niet zijn visie en dat liet hij ook al zien in de eerder aangehaalde uitwedstrijd tegen PSV voor de winterstop. Op die wedstrijd stond de stempel van Heitinga gedrukt. Kort boven lang, combineren boven opportunisme en het werkte.

Nu hij enkele spelers kwijt is en van hem gevraagd wordt om aan anderen dezelfde visie op te leggen, lijkt hij daar moeite mee te hebben. Ajax O19 kan in fases nog steeds heel goed voetballen, maar de defensieve zekerheid, het voetballende middenveld en de swingende flanken van voor de winter zijn er even niet. Aanwas uit O17 verdient het om de tijd te krijgen, maar het is wel interessant om te kijken hoe en óf Heitinga het voor elkaar krijgt om weer naar een elftal met vastigheden toe te werken. Het zal nodig zijn om de landstitel te halen. En in tegenstelling tot andere jeugdteams is de landstitel voor O19 heel belangrijk, met het oog op Youth League-voetbal volgend seizoen.

5. Transferperikelen
Wie niet speelt, wil weg en wie wel speelt, wil hogerop. Het is februari, maar dat betekent wel dat we in de tijd van het jaar komen, dat spelers gaan nadenken. Wat doe ik over een paar maanden en waar speel ik volgend seizoen? Uit contacten met ouders uit de afgelopen jaren blijkt: de hersenpan van spelers begint in deze tijd langzaamaan te draaien en dat is eigenlijk nooit goed voor een jong talent.

Wat ik ermee probeer te zeggen? Dat jongens die nu buiten de boot vallen, daar voor de winterstop nog mee konden dealen. Maar zij zitten met hun hoofd ook steeds meer bij hun toekomst. En terecht. Spelers die nu goed spelen of goed gespeeld hebben, denken aan een basisplaats, aan de beloften of misschien zelfs het eerste elftal. Denken, denken, denken, het is de tijd van het jaar, maar geen ideale factor om een team te smeden dat in deze fase van het seizoen móet presteren.

Winter had het vorig seizoen al op de rit en hoewel het ook toen na de winter moeizamer ging, werd de landstitel binnengesleept. Het is aan Heitinga en assistent Frank Peereboom om na het vele schuiven nu wéér een geheel te smeden. Het liefst met de jongens die misschien niet zoveel spelen nog bij de groep, want zij stuwen de rest omhoog. En met jongens die in de komende maanden moeten laten zien dat ze terecht stiekem denken aan meer. Want voor Ajax O19 geldt meer dan ooit: in het verleden behaalde resultaten bieden geen enkele garantie voor de toekomst. 

Bram van der Ploeg (Twitter: @BvdPloegg | e-mail: B.vanderploeg@ajaxshowtime.com) 

Lees meer Ajax' Kweekvijver:

Deel 1: Hollands met Spaanse peper
Deel 2: Unuvar wandelende attractie
Deel 3: Ekkelenkamp een fenomeen
Deel 4: De Wereld Draait Door, bedankt!
Deel 5: Vink geliefd en verafschuwd
Deel 6: El Maach, brede beer uit Helmond
Deel 7: 'Wouter, ga eens bier halen!'
Deel 8: 'Dave Vos heeft dit dik verdiend'
Deel 9: Pereira op zijn plek bij Ajax
Deel 10: Samen, zoals broertjes De Boer
Deel 11: Schifting overleefd, nu een contract
Deel 12: De opvallendste 11 na de zomer
Deel 13: De elf van wie ik veel verwacht
Deel 14: Ajax vol gas voor de lichting 2002
Deel 15: Zoektocht naar de nieuwe Kluivert

Seizoen 1:
Alle 37 artikelen

Seizoen 2:
Alle 34 artikelen

Seizoen 3:
Alle 32 artikelen

  • Bekijk ook
Delen!
Tags
Plaats een reactie

Om een reactie te kunnen plaatsen moet u inloggen of voor een account registreren.

Reacties
Pheadrus
Waarom doet Kuhn niet mee? Hij is eerstejaars A junior.

War is hij überhaupt. Sinds presentatie niets meer van gezien.
2 0
DavidFerr
Bedankt voor de uitleg Bram. Ik vond het spel al een stuk minder na de winterstop maar dit verklaard een hoop.
0 0
Babangida83
Heitinga is me tot nu toe zeker niet tegengevallen. En de dip zo na de winterstop is vrij logisch als je mensen doorschuift. Deze moeten immers weer wennen aan het hogere niveau.

Wat je de trainer wel kunt aanrekenen is het feit dat hij kick
0 0
Onpartijdig
Ik vraag me wel eens af of het niet beter is om 3-5-2 te spelen, ik weet dat het vloeken in de kerk is maar het past veel beter bij deze groep.

Voorin met Danilo en daaromheen Ylatupa (die het middenveld versterkt in balbezit), middenveld met Jensen, Gravenberch en Pasquali. Achterin met Van Gelderen, Kemper en Botman.. en op de zijkanten links: Bakker en rechts Nunnely die de gehele kant bestrijken.

Het middenveld kan je wat aanvallender maken doordat je met 3 cv's achterin staat. En je kan nog steeds de juiste principes in het veld toepassen: Overal op het veld volledige druk, veld zo klein en smal mogelijk maken bij balverlies en zo wijd mogelijk maken in balbezit etc.

Ik weet dat mensen liever een 4-3-3 zien, maar deze opstelling is toch niet zo gek?
1 -1
Babangida83
Volgens mij kun je wat jij 3-5-2 noemt ook gewoon als 4-3-3 zien met de namen die jij invult. Met dien verschille dat Ylatupa iets naar links uit valt, waardoor hij bij balverlies al automatisch goed staat en het systeem nagenoeg hetzelfde blijft. Ylatupa komt alleen iets meer naar binnen en Bakker gaat er vaker overheen (wat hij sowieso zou moeten doen). Gravenberch punt naar achteren. Jensen en Ylatupa zou je kunnen roteren continu tijdens de wedstrijd, zodat ze mekaar niet in de weg lopen, maar vrij met elkaar combineren en Danilo (als spits) en Bakker (als linksback) daar omheen bewegen.
0 0
mistermiyagi
te druk op het middenveld! afstanden te groot.
0 -1
Web
Ook ik heb geen goed gevoel bij Heitinga, maar ik heb A1 dit seizoen thuis gezien tegen PSV en AZ en toen vond ik ze erg goed spelen.
2 -1
FT`S
En nu de korte versie: De trainer zet zijn beste/meest creatieve spelers op de bank..punt.
4 -1
BvdPloeg
Dat is absoluut niet de korte versie, haha. Ik ben benieuwd op welke 'beste' spelers je doelt, want ik kan er weinig opnoemen die meer speeltijd zouden moeten krijgen. Ik heb wel een vermoeden aan wie je denkt, overigens.
3 -4
Sunstridr
Volgens mij heeft hij er over Jensen en Pasquali worden achter Ekkelenkamp en Ter Heide.
1 -1
BvdPloeg
Exact wat ik dacht, erg kort door de bocht. Pasquali heeft tot dusverre bijna alles gespeeld. Hij was tegen Feyenoord ziek en een week ervoor deed hij met Jong Ajax mee. Maar hij speelt ook wat minder, dus is een keer een plekje op de bank niet zo gek. Aan hem om de vorm van voor de winterstop op te pakken.

Dat Jensen weinig speelt, is niet meer dan logisch. Ik schrijf het volgens mij ook: hij is gewoon nog erg wisselvallig. Dat is helemaal niet erg, maar het verwachtingspatroon was gewoon enorm. Als je Jensen brengt, weet je van tevoren (nog) niet wat je moet verwachten: het kan 20x balverlies worden of een goede wedstrijd. Dus pendelt hij tussen bank en basis, logisch. Als hij betrouwbaarder wordt, gaat hij zeker een basisplaats krijgen, daar twijfel ik niet aan.
2 -2
Koenniiee
Een speler als Jensen hoort met een bepaalde zekerheid - indien hij daadwerkelijk over de potentie van Ajax 1 beschikt - te kunnen spelen als basisspeler. Dit soort vertrouwen maakt dat hij nog maar 2 van 10 wedstrijden met veel balverlies zal spelen in plaats van 5 van de 10 als hij met de handrem speelt omdat hij anders op de bank terecht komt. Maar laat hem onthouden dat hij er staat om net die 2-3 kansen voor zijn ploeggenoten te creëren.

Ik zie het in Van Gelderen zitten. Maakte een grote fout tegen Feyenoord. Maar dat vind ik alleen maar mooi. Dit overkomt hem niet nog eens. Als het daadwerkelijk een grote wordt. Geldt ook voor Jensen, die moet vertrouwen hebben, krijgen, en zijn foutjes maken. Daar wordt hij beter van en daar heb je veel meer aan dan dit geschipper. Dan verlies ik liever een x extra.

Want zeg nou zelf, ietwat andere discussie, maar gaf die overwinning op Feyenoord nou zoveel voldoening?
5 0
Ozymandias
"Dat Jensen weinig speelt, is niet meer dan logisch."

Ik vind dat totaal niet logisch, dat hij wisselvallig speelt klopt maar dat hoort in de jeugdopleiding geen reden te zijn om een speler buiten te basis te laten. Jensen heeft duidelijk veel meer voetballend vermogen en creativiteit dan Ekkelenkamp en hoort hij de voorkeur te krijgen.

"Als hij betrouwbaarder wordt, gaat hij zeker een basisplaats krijgen, daar twijfel ik niet aan."

De A1/o19 is een jeugdelftal, het maakt (behalve in de Youth League) weinig uit of een speler betrouwbaar is. Wat uitmaakt is of hij meer voetballend vermogen en creativiteit heeft dan zijn concurrenten (Ekkelenkamp) en dat is bij Jensen zeker het geval. Hij moet juist zo veel mogelijk spelen om die betrouwbaarheid te krijgen.
4 -1
trodat4030
Ik vind het wel logisch. Jensen moet gewoon z'n plek verdienen, niet krijgen omdat ie meer talent heeft. In het 1e krijg je ook geen basisplaats vanwege je talent, die krijg je omdat je m verdient.

Het is een uitspraak die PSV graag bezigt, maar ik ben het er 100% mee eens: Hard work beats talent if talent doesn't work hard.

En de A1 is niet te vergelijken met alle andere jeugdploegen, YL veiligstellen voor de lichting van volgend seizoen is té belangrijk om bepaalde spelers iets te gunnen. Als je het niet verdient, krijg je t niet. Welkom bij een topclub.
0 -1
Ozymandias
"Het is een uitspraak die PSV graag bezigt, maar ik ben het er 100% mee eens: Hard work beats talent if talent doesn't work hard."

Maar wie zegt dat Ekkelenkamp harder werkt dan Jensen? In de wedstrijden is dat in ieder geval niet het geval. Jensen maakt meer meters door zich in de opbouw aanspeelbaar te maken (iets wat Ekkelenkamp in de meeste wedstrijd veel te weinig doet) én in de aanval mee te doen. Het is net zoals toen Siem en Eriksen samenspeelde en Siem een 'loper' werd genoemd terwijl Eriksen elke wedstrijd veel meer meters maakte én daarnaast natuurlijk voor alle creativiteit moest zorgen.
0 -1
trodat4030
Jensen concurreert met passers Gravenberch en Pasquali, niet met loper Ekkelenkamp. Het is ook niet mijn favoriete samenstelling van het middenveld, maar feit is dat Ajax (en dus ook de A1) absoluut met een loper, een passer en een controleur speelt. Dus jouw vergelijking van een passer (Jensen) met een loper (Ekkelenkamp) gaat nergens over.

En dan ben ik nog niet ingegaan over jouw zeer twijfelachtige conclusie dat Jensen meer loopt dan Ekkelenkamp, puur op basis van Siem en Chris. Want als ik het vergelijk met Donny en Appie komen er weer héél andere conclusies naar voren. Donny liep enkele kilometers meer per wedstrijd dan Appie, terwijl Appie veel vaker de bal ging halen in de opbouw dan Jensen doet én Ekkelenkamp gaat veel vaker diep dan Donny in de A1 deed. En Ekkelenkamp verdedigt ook nog eens veel meer mee dan Siem.
0 0
mistermiyagi
Als je echt goed bent dan is er altijd plek voor je bij de eerste elf!
1 -1
Ozymandias
Het gaat er in de jeugdopleiding niet om wie er echt goed is maar wie er echt goed kan worden. Zeker aangezien in de jeugdopleiding talenten met een fysieke voorsprong het vaak makkelijker hebben dan lichtgewichten met een groot voetballend vermogen.

Ekkelenkamp zal nooit het voetballende vermogen van Jensen krijgen maar Jensen kan wel de tactische kwaliteiten van Ekkelenkamp krijgen. In de jeugdopleiding moeten de talenten met het grootste voetballende vermogen zo veel mogelijk spelen.
4 0
Sunstridr
Jensen woord minder wisselvallig als hij meer spelminuten krijgt, en ik vind Ekkelenkamp meer wisselvallig dan Jensen.
2 0
Web
Jensen voetbalt niet ( nog ) naar zijn mogelijkheden, en dat doet Ekkelenkamp juist wel, die haald alles er uit wat er in zit.

Wie meer talent heeft is een ander verhaal, dat is Jensen.
1 0
Ozymandias
Ekkelenkamp speelt inderdaad naar zijn mogelijkheden maar die zijn veel lager dan die van Jensen. Daarom moet Jensen juist zo veel mogelijk spelen zodat die ook naar zijn mogelijkheden leert te spelen.
1 0
Web
Mee eens, heel mooi geschreven Bram.
Ik maak mij wel een beetje zorgen of Heitinga de geschikte trainer is, om alles uit de talenten te halen?
2 -1