Onze Trots: 'Binnen 5 minuten had ik die Europa Cup in mijn handen met Rijkaard en Blind'

We spreken met Zegers af in hartje Amsterdam, waar we onder het genot van een heerlijk lentezonnetje gaan spreken over zijn liefde voor Ajax. Al van kinds af aan is Zegers gek op voetbal, zo vertelt hij. Hij had dan ook de droom om profvoetballer te worden. Hij werd ooit eens gescout voor het jeugdplan, waardoor hij een wedstrijd in het stadion van FC Utrecht mocht spelen.

‘Er was alleen een probleem tussen de amateurclub waar ik voetbalde en het jeugdplan. Je werd afgevaardigd door je amateurclub, waar je wel gewoon je wedstrijden bleef voetballen. Je trainde bij het jeugdplan met allemaal jongens uit de provincie', legt hij uit. 'Mijn amateurclub had een verschil van inzicht in hoe het werd begeleid en zij hebben ons toen niet ingelicht dat wij waren gescout voor FC Utrecht. Dat was ontzettend pijnlijk, want ik wilde profvoetballer worden. Toen ik dat een maand later hoorde, ben ik van de één op andere dag gestopt met voetballen’, zegt Zegers, die toen een jaar of twaalf, dertien oud was.

Zegers had nog meer redenen om te stoppen met voetballen. Zo was hij in de zomervakantie op een zomerkamp gegaan. 'Daar waren allemaal hele leuke meiden, waar ik verliefd op werd’, lacht hij. ‘Ik ontdekte sigaretjes en ging een beetje muziek maken. Ik dacht: er zijn meer leuke dingen dan voetbal. Dat was eigenlijk de hoofdreden om te stoppen met voetbal en toen ben ik ook in een bandje gaan spelen.’

Enkele jaren later is Zegers in zijn studententijd in Groningen weer gaan voetballen. ‘Op een blauwe maandag heb ik nog met Niels Wijne (hoofd medische staf Ajax, red.) gevoetbald. Hij voetbalde bij dezelfde vereniging als ik in Groningen’, aldus Zegers, die opmerkt dat het niveau van het eerste elftal toen te hooggegrepen was. ‘Toen ging ik kijken: wat is het leukste elftal? Toen ben ik in dat vriendenteam gaan spelen en dat was zes jaar feest.’

‘We waren bijdehante rotjongens, dus we dachten vaak grappen uit te kunnen halen’, begint Zegers een van zijn vele anekdotes van deze middag. ‘We gingen naakt warmlopen. Daar terg je de tegenstander natuurlijk enorm mee, dus zij waren al bloedlink voordat de wedstrijd was begonnen. Het was een soort hoogspringen, dat eerste halfuur. Maar we wonnen wel en we werden kampioen’, zegt Zegers, die vertelt dat hij dan met zijn team op de platte kar het kampioenschap vierde. ‘Iedereen dacht: wat zijn dit voor malloten? Niemand had er interesse in, maar wij vonden het hartstikke grappig.’

Als kind zat Zegers met Jan van Halst op school. Hij vertelt dat de latere profvoetballer en Ajacied ‘gewoon’ een betere voetballer was. ‘Hij en een vriend kwamen mij een keer tegen op het schoolplein en Jan zei: “Hé Zegers, laat eens even zien of je echt zo goed kan voetballen als je zegt”.'

'Die competitie is er natuurlijk op dat hogere niveau', vertelt Zegers, die aangeeft dat bepaalde fanatisme buiten het veld niet per se te hebben. 'Als ik je negentig minuten op het veld zie, vreet ik je op. Maar daaromheen niet, dan wil ik gewoon gezellig een biertje drinken, terwijl de competitie in de kleedkamer doorgaat. Zo van: wie heeft de grootste bek, wie is de baas in het elftal. Dat is totaal niet aan mij besteed. Wat dat betreft spreekt die wereld mij helemaal niet aan.’

Als kind was Zegers - die opgroeide in Zeist - fan van FC Utrecht. Later werd hij Ajacied. ‘Ik vind het leuk om voor een team te zijn als je voetbal kijkt, maar ik ben wel extreem voor Ajax. Ik voel alleen totaal geen haat tegen een andere club. Ik hoop dat PSV het bijvoorbeeld goed doet in de Europese competities. Als ik voor iets ben, ben ik niet per definitie tegen iets’, legt de presentator uit.

De onderlinge haat tussen supporters van rivaliserende clubs is iets wat Zegers maar moeilijk kan begrijpen. ‘Als je kijkt naar de harde kern van de ene club en de harde kern van de andere club, zie je dat het dezelfde types zijn. Deze gasten zijn eigenlijk hetzelfde, alleen het plakkertje van de naam is anders. Het zijn gewoon gasten die normaal met elkaar een biertje zouden moeten drinken.’

Wel gelooft Zegers in rivaliteit, zo vertelt hij. ‘Dat heeft te maken met je identiteit ergens aan ontlenen. De rivaliteit, de clubcultuur, het gaat om ergens bij willen horen om jezelf identiteit te willen geven. Wat dat betreft begrijp ik het wel, maar als je een identiteit hebt, betekent dat niet per definitie dat de identiteit van een ander slecht is. Dat is waar ik mezelf dan loskoppel. Als je niet voor Ajax bent, dan vind ik je niet meteen een lul.’

Zegers haalt vervolgens een anekdote over het Champions League-duel tussen Ajax en Tottenham Hotspur op. In die tijd vonden de opnames voor de serie Hollands Hoop plaats. ‘Rondom de return hadden wij een nachtopname. Dan moet je om een uur of zes op de set zijn en dan ben je tot een uur of vier ‘s nachts bezig. Ik kon niet naar de ArenA, maar dacht wel: dit moet goed komen. Ajax was echt in vorm en had uit met 0-1 gewonnen.’

‘Ik weet nog dat ik een scène had gespeeld tijdens de eerste helft en toen liep ik snel naar de jongens die op een tv’tje zaten te kijken: 2-0 bij rust. Ik denk: dit is kaasie’, vervolgt Zegers. ‘De laatste scène was er één waar ik onder schot werd gehouden en compleet radeloos moest zijn en doodsangst moest uitstralen. Tijdens de voorlaatste scène hoorde ik dat het ineens 2-1 stond en toen had ik nog een halfuur voor de laatste scène. Ik ben in een kamertje gaan zitten met mijn kop tussen mijn knieën, want ik wilde niets horen. Ik kon het gewoon niet aan. Het is verschrikkelijk om met dat gevoel te moeten acteren. Ik kwam terug en vroeg: hoeveel staat het? 2-2, met nog twee minuten te gaan. Ik dacht: ze gaan het redden.’

De opnameleider gaf vervolgens aan dat de laatste checks gedaan moesten worden en vanuit zijn ooghoek zag Zegers de geluidsman naar de wedstrijd kijken. ‘De opnameleider zei dat we gingen draaien en op dat moment draai ik mij nog één keer om. Ik zag de geluidsman helemaal groen worden van ellende. Ik keek hem aan en zeg: wat? Het was 2-3. En toen moest ik spelen… Ik werd onder schot gehouden en ik had een groen gezicht. Dat hielp enorm mee, want ik was helemaal naar de klote. Ik moest maar twee of drie dingen zeggen in die scène en verder alleen maar in paniek zijn. Nou, dat is de beste scène die ik ooit heb gespeeld. Het was gewoon mijn reactie op die wedstrijd.’

Terug naar de liefde voor Ajax, want: wanneer is die nou ontstaan? ‘Cruijff en Neeskens waren mijn grote jeugdhelden. Mijn opa en oma waren gek op voetbal en de vrijdag voor mijn voetbalwedstrijd sliep ik vaak bij hen. Mijn opa was betrokken geweest bij de oprichting van de club waar ik speelde, dus er werd altijd wel over voetbal gesproken. Ik weet ook nog dat ik in het logeerbed gehuild heb toen Cruijff bekendmaakte dat hij in Amerika ging voetballen. Ik dacht dat het de laatste keer was dat ik iets van Cruijff had vernomen’, vertelt Zegers, die Cruijff later nog wel zag terugkeren in Europa.

‘Mijn ouders keken nooit naar voetbal en ik moet toegeven dat ik in mijn jeugd vrij weinig voetbal keek’, vertelt de presentator. ‘Ik luisterde alleen naar Langs de Lijn. De terugkeer van Cruijff heb ik via Langs de Lijn meegekregen. Een van de meest legendarische wedstrijden was de 8-2 zege op Feyenoord, waar Cruijff naartoe was gegaan.’

‘Destijds was ik al extreem voor Ajax en dat vooral te maken met Europees voetbal. Dat was voor mij magie’, zegt Zegers, die weet dat Ajax in die periode ontzettend goed was geweest in Europa. ‘Vanaf mijn jeugd is het Europese voetbal het meest magische voetbal geweest. Ik vind het mooi als Ajax kampioen wordt, maar voor mij is het belangrijk dat ze Champions League spelen.'

'Die wedstrijd tegen Eintracht Frankfurt vond ik echt verschrikkelijk. Ik word liever tweede met een Europa League-finale dan eerste en zo worden uitgeschakeld. Het is niet sportminded. Als die spelers naar een Europese topcompetitie gaan, moeten ze ook twee keer spelen op een hogere intensiteit’, is Zegers van mening. 'Als Ajax in Frankfurt in zijn sterkste opstelling zou hebben gespeeld, hadden ze kunnen winnen en de Europa League-finale kunnen halen', zegt Zegers. Ten tijde van het interview leek het erop dat Ajax landskampioen zou worden, mede omdat Farioli dus spelers had gespaard tijdens het uitduel met Eintracht Frankfurt. 'We weten inmiddels dat het toch helaas anders is gelopen', laat Zegers in een reactie nog weten.

‘De liefde voor Ajax vindt zijn oorsprong dus in het Europese element. De begin jaren tachtig waren donkere jaren, maar toen brak Van Basten door en Cruijff kwam terug als coach. Toen wonnen we in 1987 uit het niets de Europa Cup II. Ik kan mij de finale in Athene nog goed herinneren. Het stadion was praktisch leeg, er zaten slechts 15.000 mensen op de tribune. Het voetbal werd anders beleefd, maar Ajax won wel een Europa Cup. Daarna was het weer hosanna. Het was de opmaat naar de gouden jaren in de jaren negentig.’

‘Ik kan me ook nog herinneren dat Ajax voor de Europese Supercup tegen het FC Porto van onder meer Rui Barros speelde. De thuiswedstrijd werd in het Olympisch Stadion gespeeld. Ik ben daar toen heen gegaan, ergens in november. Het werd 0-1 en er waren maar iets van 12.000 supporters, terwijl er toen wel 50.000 in konden. Ik zat ergens bovenin, in de snijdende wind. Ik heb negentig minuten staan blauwbekken. Het werd een draak van een wedstrijd, maar het was wel mijn eerste wedstrijd in een stadion.’

Betere herinneringen bewaart Zegers aan de Champions League-finale van 1995. Deze anekdote is bekend bij de fervent luisteraar van de Pak Schaal Podcast en de lezer van Hard Gras, maar de presentator haalt de anekdote nog eens op. In dat seizoen woonde en studeerde Zegers in Groningen en zag hij Ajax met een paar vrienden in een studentenhuis na de 5-2 zege op Bayern München de finale van de Champions League bereiken. ‘Ik dacht maar aan één ding: ik moet erbij zijn in die finale. Ik werkte alleen in een bar, dus ik had niet al te veel geld om te besteden. En hoe kom je in dat stadion?’, vroeg een toen nog 24-jarige Zegers zich af.

Hij werd vervolgens gebeld door een vriendin, wiens moeder in Wenen woonde. ‘En de vriend van haar moeder was manager van het hotel waar Ajax zou verblijven. Dus die vriendin zei: we hebben kaarten, ga je mee naar Wenen? Die hadden ze gekregen. We zijn toen met z’n vijven in een Fiat 500 - de kleinste auto op aarde - naar Wenen gegaan. Een dag voor de finale gingen we ernaartoe en die moeder woonde in een waanzinnig appartement.’

Zegers weet nog dat Maarten Oldenhof - destijds de financieel directeur en later de algemeen directeur van Ajax - naar het appartement kwam om de kaarten te overhandigen. ‘De vriend van haar moeder zei: als jullie morgen zin hebben, kom je na de wedstrijd naar het hotel om een borreltje te halen. Dan moesten we wel netjes gekleed zijn.’

De wedstrijd zelf is een bekend verhaal: dankzij het puntertje van Patrick Kluivert won Ajax de finale met 1-0. Na de wedstrijd waren Zegers en zijn studievrienden euforisch en vertrokken ze naar het hotel. Tijdens het omkleden in de struiken zag Zegers de selectie van AC Milan - de Italianen zaten twee hotels verderop - langslopen. ‘Daarna liepen wij het hotel binnen en werden we in eerste instantie nog tegengehouden door de bewaking. Ik noemde de naam van degene die ons had uitgenodigd, waarna we werden binnengelaten. Binnen vijf minuten stonden we aan de bar en zagen we allemaal mensen omtrent Ajax en de tv-wereld. We dachten nog: wie zijn hier allemaal?’

‘Ik ging een biertje bestellen en die bleken gratis te zijn. Op een gegeven moment komt een maatje - die rond was geen neuzen - naar ons: “kom naar boven, ze zijn er!”. Wij lopen naar boven en binnen vijf minuten had ik die Europa Cup in mijn handen en ging ik op de foto met Frank Rijkaard en Danny Blind. Moet je je voorstellen dat je nog een pikkie bent. Je gaat met een Fiat 500 naar Wenen en plots sta je naast je helden met die cup in de hand en je hebt geen cent uitgegeven, haha. Hilarisch!’

De favoriete Ajax-speler aller tijden voor Zegers is Rijkaard. Daar heeft hij meerdere redenen voor. ‘Allereerst zijn bescheidenheid. Ajax wordt altijd met bluf en bravoure geassocieerd, dat vind ik ook goed, maar het moet in het spel tot uiting komen. Hoe meer je erover ouwehoert, hoe zwakker het wordt. Stoere jongens zeggen niet dat ze stoer zijn, zeg maar. Het lef en bravoure moet je op het veld laten zien.'

‘Rijkaard heeft een bepaalde bescheidenheid die hem siert’, vervolgt Zegers. ‘Als je hem hoort praten, is het bijna altijd interessant. Inhoudelijk is hij sterk. Het gaat verder dan alleen “dit of dat is gebeurd”. Hij denkt over dingen na en dat siert hem’, aldus de acteur, die het te prijzen vindt dat Rijkaard al jaren in de anonimiteit leeft.

‘En als jij bij Ajax vertrekt en je via Sporting, Real Zaragoza en AC Milan dan terugkeert… Veel mensen zeggen het wel, maar hij kwam ook echt terug om het jonge team op sleeptouw te nemen. Daar heb ik zo’n bewondering voor. Een aantal andere spelers heeft het ook gedaan. Ze zijn er, maar wel in de minderheid. Hij heeft veel successen gecreëerd. Voor mij is hij iconisch als Ajacied omdat hij het altijd op het veld liet zien. Buiten het veld hield hij altijd zijn mond.’

‘Ik heb hem weleens ontmoet en laatst kwam ik hem nog tegen toen ik moest voetballen. Vlak voor de wedstrijd begon, zag ik hem staan. Ik liep even naar hem toe: “doe even mee, joh!”. Hij zegt: “ben je gek, ik ga nooit meer voetballen, haha”. Ik zit nu ook bij Ziggo Sport (Formule 1, red.) en daar kwam ik Rafael van der Vaart tegen. En Daniël de Ridder kom ik ook weleens tegen’, zegt hij over de persoon, die mogelijk in beeld is als toekomstig bestuurder bij Ajax. ‘Daniël is rustig, bescheiden en slim. Hij heeft recentelijk weer een studie gevolgd, iets met de kunstacademie geloof ik. Het is echt een extreem slimme jongen.’

Op dit moment is Davy Klaassen de favoriet van Zegers. ‘Hij is heel populair, omdat hij zo bevlogen is en zo’n hart heeft voor Ajax. Ik zag een interview van hem toen hij terugkwam van Werder Bremen en daarin was hij heel ontroerd. Dat spreekt mij heel erg aan. Dat hij zo’n groot hart voor Ajax heeft. Hij wordt vaak Mister 1-0 genoemd, maar eigenlijk moet je hem Mister 1 noemen, want hij maakt niet alleen vaak de 1-0, maar ook heel vaak de 1-1. Hij is gewoon Mister One, dat is Davy.’

Het grootste voetbaltalent in de selectie wordt door Zegers Mika Godts genoemd. ‘Je merkte bij Farioli dat de aanvallers in aanvallend opzicht minder opdrachten krijgen. De verdediging staat en op de helft van de tegenstander mogen de aanvallers het laten zien waar de ruimte is. Dat komt Godts ten goede. Hij zoekt de één-tegen-één op. Er zijn nog maar zo weinig spelers die dat doen. Hij doet het en dat is zó lekker.’

Voor Jordan Henderson wil Zegers ook een lans breken. ‘Hij is soms best wel een anti-held. Hij kwam binnen als “de grote Henderson”. De verwachtingen waren enorm hoog. Ik vind hem zo fantastisch: hoe hij zich opstelt richting het team, hoeveel vuil werk hij opknapt, hoeveel ballen hij opeist, hoe hij coacht, noem maar op. Hij is de “sweeper” achter het middenveld en dat doet hij ontzettend goed. Ik heb groot respect voor hoe hij zich heeft geprofileerd. Hij heeft in de Premier League gespeeld en de Champions League gewonnen, maar hij voelt zich niet te min voor de Eredivisie. Sterker nog: hij loopt zich de blubber.’

Een vertrek van Henderson wordt gevreesd en dus vragen we Zegers welke speler Ajax eigenlijk écht niet kan laten gaan. Na enige tijd aarzelen noemt hij een naam. ‘Ik zou toch zeggen: Taylor. In de ontwikkeling die hij nu doormaakt, kan hij nog belangrijker worden dan Henderson nu is. Ik denk dat Henderson gezien zijn leeftijd mogelijk vijf procent inlevert, terwijl Taylor er misschien nog wel twintig procent bij kan krijgen. Dan krijg je hem op zijn top. Hij bewijst zich nu tegen PEC, Feyenoord en PSV, maar je moet je straks ook bewijzen in de Champions League. Het zijn open deuren, maar die écht grote clubs komen pas als je het Europees hebt laten zien.’

Inmiddels is zeker dat Ajax volgend seizoen weer uitkomt in de Champions League. Het houdt in dat er meer geld binnenkomt en er dus ruimte is voor versterkingen. Wie moet Ajax gaan binnenhalen? ‘Donny van de Beek!’, klinkt het overtuigend. ‘Hij moet lekker terugkomen bij Ajax. Voor hetzelfde geld maakt hij na twee jaar nog een klapper. Op zijn 29e kan hij nog drie jaar in een topcompetitie spelen. Ik zou hem als eerste halen.’

Ajax zal ook wat verhuurde spelers terugkrijgen en een van die spelers heet Borna Sosa. Eerder was Zegers in de Pak Schaal Podcast lovend over de Kroatische linksback. ‘Als je vorig jaar zei dat Gaaei nu in de basis zou staan, werd je ook voor gek verklaard. Sosa heeft een pass, hè! Zijn linkerbeen is niet normaal goed. Of dat opweegt tegen zijn niet-defensieve arbeid? Het ligt eraan wie er verder in de verdediging staan. Je moet zijn offensieve kracht compenseren met het defensieve mankement. Dat is ook met Gaaei gebeurd. Als hij dubbele rugdekking krijgt, is er niets aan de hand.’

Zegers heeft bij Ajax een seizoenkaart op vak 422, waar hij met een van zijn zoontjes of met een vriend de wedstrijden van Ajax bekijkt. Geregeld wordt hij herkend in het stadion, al is het voor zijn ‘buren’ in zijn vak niet meer dan normaal dat ze hem zien. ‘Soms is het zo dat een seizoenkaart voor een wedstrijd wordt doorverkocht via de resale. Dan zit je ineens naast iemand anders en is het van: “Huh? Mag ik een foto voor mijn moeder?”’, lacht Zegers, die best fanatiek kan zijn tijdens de wedstrijden. ‘Ik ga niet strooien met krachttermen, maar ik zit niet stil, nee.’

Tekst gaat verder onder de foto.

Het volgen van Ajax doet Zegers vooral via Voetbal International. ‘Lentin (Goodijk, red.) doet het heel goed daar en Freek (Jansen, red.) heeft het er ook goed gedaan. En ik zit in Ajax-groepsapps waar ik vaak berichten doorgestuurd krijg.’

Zegers is vanwege het programma 3 Op Reis vaak in het buitenland. Zo zat hij midden in de jungle van Borneo - met Arco Gnocchi - toen hij hoorde dat Johan Cruijff was overleden. ‘Toen hebben we geproost tussen de bomen en slangen op Johan’, zegt hij. ‘Op het vliegveld check ik altijd wel even het laatste nieuws. Ik zet geen pushberichten aan, want ik wil niet constant naar mijn telefoon worden getrokken. Ik leef ook niet per se op nieuws, maar op feiten. Vaak gaat voetbalnieuws om geruchten, dan heb ik zoiets van: whatever. Ik ben er ook niet mee bezig wie er komt mocht Farioli vertrekken (interview vond plaats voor het vertrek van de Italiaanse trainer, red.). Ik zie het vanzelf wel, al hoop ik op Reiziger.’

De tv-persoonlijkheid blijkt een groot fan te zijn van de trainer Michael Reiziger. ‘Het is van de gekken dat ze Steijn hebben gehaald, terwijl je Reiziger had rondlopen. Dat had echt nooit gemogen. En dat hij werd gepasseerd voor Heitinga vond ik echt stijlloos’, neemt hij het op voor Reiziger. ‘Hij zit nu bij Jong Oranje en is echt een hele goede coach.’

De man van de anekdotes heeft tot slot nog een mooi verhaal voor ons - en jullie als lezers van dit verhaal - in petto. Het betreft de 1-4 zege van Ajax op bezoek bij Real Madrid. In Madrid hoopte hij vooral op een goed resultaat van Ajax. ‘De avond voor de wedstrijd zat ik in een hotel en er zat een restaurant om de hoek. Ik heb daar waanzinnig lekker gegeten. Alleen ik werd ‘s nachts wakker en was helemaal hyper. Er zat heel veel knoflook in het eten en daar kan ik niet goed tegen.’

‘Van knoflook gaat mijn hartslag heel erg omhoog, dus ik werd zwetend wakker en ik dacht: is dit al de spanning voor de wedstrijd? Maar het bleek te gaan om die knoflook en ik had dus een slechte nachtrust. De volgende dag heb ik een filmpje op Instagram geplaatst, waarin ik zei dat Ajax met 0-4 zou winnen. Mensen dachten nog: hij is raar.’

‘Maar als die wedstrijd dan begint, ga je alles geloven. Misschien naïef, maar op die momenten ben ik graag naïef’, lacht Zegers, die pas na de goal van Lasse Schöne - de 1-4 - echt kon geloven dat Ajax door zou gaan. ‘Daarvoor dacht ik: het is en blijft Real Madrid.’

‘Na de wedstrijd ging ik feesten met Peter Pannekoek. Die nacht heb ik niet meer geslapen. Ik ben ergens in een club geëindigd. Seedorf was er ook. Op een gegeven moment was het half zes en mijn vlucht ging om zeven uur. Ik ben die club uitgerend, heb de eerste de beste taxi gepakt, naar het hotel gereden, de spullen van mijn kamer gehaald en toen heb ik net op tijd mijn vliegtuig gehaald.’

Bart Veenstra (Twitter: @Bart_Veenstra | e-mail: [email protected])
Joël Nijman

Deel 1: Jan Roos
Deel 2: JayJay Boske
Deel 3: Viggo Waas
Deel 4: Roue Verveer (AS Kerstspecial)
Deel 5: Sevn Alias
Deel 6: Frank van der Lende
Deel 7: Robert ten Brink
Deel 8: Martin Koolhoven
Deel 9: Sunnery James en Ryan Marciano
Deel 10: Stefano Keizers
Deel 11: Jesse Klaver
Deel 12: Danny Froger
Deel 13: Roue Verveer (AS Kerstspecial + extra)
Deel 14: Klaas van der Eerden
Deel 15: Leo Blokhuis
Deel 16: Jack Spijkerman
Deel 17: Jeroen Spitzenberger
Deel 18: Remy Bonjasky
Deel 19: Kymani Marley
Deel 20: Gregory Sedoc
Deel 21: Rotjoch
Deel 22: DJ Quintino
Deel 23: Diederik Ebbinge
Deel 24: Ron Blaauw
Deel 25: Diggy Dex
Deel 26: Baas B
Deel 27: Herman Koch
Deel 28: Sander Lantinga
Deel 29: Horace Cohen
Deel 30: Thomas Acda
Deel 31: Nicky Romero
Deel 32: Danny Damman
Deel 33: Architrackz
Deel 34: Youp van 't Hek
Deel 35: Yuki Kempees
Deel 36: Willeke Alberti
Deel 37: Defano Holwijn
Deel 38: Gijs Scholten van Aschat
Deel 39: Victor Reinier
Deel 40: Kees Boot
Deel 41: Niels Oosthoek
Deel 42: Raymond van de Klundert (Kluun)
Deel 43: Nienke Plas & Resley Stjeward
Deel 44: Eke Bosman (Snackspert)
Deel 45: Yannick van de Velde
Deel 46: Thijs Zeeman
Deel 47: Oos Kesbeke (de Augurkenkoning)