Maandag 22 juni opent de Nederlandse transfermarkt. De grote namen die rondzingen worden snel als "onhaalbaar" weggezet, maar er is meer mogelijk dan de koppen doen vermoeden. Dat klinkt tegenstrijdig voor Ajax, waar Europees voetbal nog niet zeker is en waar vrijwel iedereen in de uitverkoop staat. In deze editie van Diepe Zakken wordt er gekeken naar hoe Ajax de transferperiode ingaat en hoe realistisch bepaalde geruchten zijn.

Concrete geruchten zijn er nog weinig: een paar namen, veel "interesse", en er lijkt minder door te sijpelen naar de media dan voorheen. Maar uit die mist tekent zich wel degelijk een richting af. En die richting zegt meer over wat Jordi Cruijff van plan is dan welke losse transfer ook.

Let op het patroon in de geruchten. Een keeper uit een hogere salariscategorie, met Yann Sommer en Marc-André ter Stegen die bovenaan staan. Een grote naam voor het middenveld of de flank: Dani Ceballos, Viktor Tsygankov, Lovro Majer, Edson Álvarez. Ajax-ervaring als ankerpunt: Daley Blind, Joël Veltman. En talent dat je tijdelijk huurt, bij voorkeur uit Barcelona. Vier categorieën en of ze nu echt komen of niet, ze hebben één gemene deler: ze zijn er allemaal op gericht om er meteen te staan. Niet op het seizoen daarna.

Dat zegt al iets over de koers. Maar het roept ook meteen de vraag op die bij elk van die namen binnen een dag opduikt: kan dat eigenlijk wel?

De reflex, en waarom die te snel is

Op het eerste gezicht niet. Ajax kwam net uit een seizoenshelft met de hoogste loonkosten ooit en draait nog altijd operationeel verlies dat gecompenseerd moet worden door veel transferinkomsten. En zonder Champions League-geld lijken spelers van Real Madrid of met een Barcelona-salaris helemaal buiten bereik. Vandaar de reflex: leuk bedacht, maar onhaalbaar. Te duur, salaris te hoog.

Toch is dat oordeel te snel, want het kijkt naar het verkeerde getal. Bij dit type speler, in deze markt, ligt er meer open dan de koppen suggereren. Het zit hem in de prijsklasse, in waar de kosten écht zitten, en in de ruimte die nu al ontstaat.

Ajax winkelt in de uitverkoopbak

Begin bij de transfersom. De namen die rondzingen passen allemaal in hetzelfde profiel: ervaren spelers bij clubs die móéten verkopen. Girona, Wolfsburg en West Ham degradeerden. Ceballos heeft zijn contract laten ontbinden, want clubs als Real Madrid en FC Barcelona moeten aan hun salarisplafond denken.

Tekst gaat verder onder de foto.

Dat die verkopers onder druk staan, is geen toeval; dat is momenteel Ajax' prijsklasse. Zonder Europees toptoernooi winkel je in de uitverkoopbak, en de korting komt rechtstreeks uit de nood van de ander. Voor Ceballos liep de prijs zelfs van de 16 miljoen euro die Real in 2017 betaalde, via een dit voorjaar rondgaande 6 miljoen euro, terug naar nul. ‘Te duur’ klopt op de transfersom dus vaak gewoon niet.

Het salaris is de echte prijs

Het probleem zit ergens anders. Een lage transfersom verraadt juist een hoog salaris, want voor een kopende club is de werkelijke prijs de som van transfersom én meerjarig loon.

De transfersom zegt bij dit type speler weinig, want hij is zacht: een aflopend contract, een gedegradeerde verkoper, salarisplafonds die elders knellen. Dan ligt de macht bij de speler, niet bij de club: gegadigden concurreren niet op de hoogste fee, maar op het beste salaris. De prijs verdwijnt niet, hij verschuift naar het loon. En die wordt daar eerder hoger dan lager.

Dat loon is het getal dat telt. Neem Tsygankov: zo'n 1,5 miljoen euro netto (2,7 miljoen euro Spaans bruto), voor Ajax fors maar niet ongezien. In Amsterdam, waar de fiscus zwaarder weegt, kost datzelfde netto al snel 3 miljoen euro bruto per jaar. De transfersom komt er als afschrijving bovenop (tot 10 miljoen euro circuleert, zo'n 2,5 miljoen euro per jaar), maar dát is de zachte kant: de fee kan tien miljoen zijn of nul, het salaris ligt vast zodra hij tekent. Van die 5,5 miljoen euro all-in is het zekere en grootste deel dus loon, niet fee.

De ruimte die nu al ontstaat

Precies die post kan snel vrijkomen. De salarissen van Wout Weghorst, Oleksandr Zinchenko, Takehiro Tomiyasu en Chuba Akpom gaan al van de lijst, en stel dat ook Branco van den Boomen (2,5 tot 3 miljoen euro), Owen Wijndal (2 à 2,5 miljoen euro), Josip Sutalo (2 à 2,5 miljoen euro), Kasper Dolberg (1,5 à 2 miljoen euro) en nog een paar spelers vertrekken, dan ontstaat er fors loonruimte. Genoeg om een grootverdiener als Ceballos of Ter Stegen te dragen, zeker als je die ruimte niet spreidt, maar concentreert.

Tekst gaat verder onder de foto.

En dezelfde vertrekkers raken de andere kant van de boeken: de afschrijving. Het niet verlengen van Tomiyasu, het vertrek van Weghorst, Zinchenko en Raúl Moro, plus de verkoop van Akpom halen samen al zo'n 5 à 6 miljoen euro aan transferlast van de begroting: de ruimte voor de transfersommen zelf, los van het loon.

En dat is nog bescheiden. Inmiddels staan 21 selectiespelers op TransferRoom, het besloten platform waarop clubs onderling spelers aanbieden. Dat zijn vrijwel alle aankopen van de afgelopen jaren, en dus de spelers die afschrijving met zich meedragen. Zouden ze állemaal vertrekken (let wel: niet realistisch, en ook niet verstandig), dan zakt de jaarlijkse afschrijving van zo'n 35 à 40 miljoen euro naar misschien 5 à 10 miljoen euro. Dat verschil van 30 miljoen euro staat, omgerekend over vijfjarige contracten, gelijk aan zo'n 150 miljoen euro aan transfersommen. Het gaat niet gebeuren. Maar het laat zien hoe groot de onderliggende ruimte is.

Loon en afschrijving zijn aparte rekeningen, dus optellen tot één groot bedrag mag niet, maar ze lopen wel tegelijk los. En dat geeft een keuze: de vrijgekomen ruimte spreiden over vier redelijke spelers, of haar concentreren op twee hele dure.

De constructie bepaalt de rest

Daarbovenop heeft Ajax meer knoppen dan gedacht; bij iedere naam verschuift de vraag van een harde 'nee' naar 'ja, mits'. Je kunt een deel van de economische rechten kopen in plaats van het geheel, zoals bij Maher Carrizo: lagere instap, gedeeld risico. Of bewust kórter tekenen: hogere jaarlast, maar je zit er niet jaren aan vast. Of huren (al dan niet met koopoptie), waarbij de verkoper een deel van het salaris draagt.

Hoe ver dat laatste kan gaan, bewees Ter Stegen vorig seizoen: bij zijn verhuur aan Girona droeg FC Barcelona naar verluidt zo'n negentig procent van zijn salaris, Girona maar een tiende, gedreven door de salary cap-puzzel in Spanje. Al is hij met nog één jaar contract inmiddels lastiger: hem uitlenen om hem daarna gratis te zien vertrekken, is voor FC Barcelona minder logisch.

Tekst gaat verder onder de foto.

Concreter is Edson Álvarez. West Ham United degradeerde en moet terugschakelen, maar de oud-Ajacied ligt nog tot medio 2028 vast. Voor een vaste transfer zal de club hoog in de boom zitten. Juist die lange verbintenis maakt een constructie aantrekkelijk: een huur waarbij West Ham United een deel van het salaris draagt, misschien zelfs met koopoptie. Geen transfersom om te activeren, puur een loon- en huursomrekening, en West Ham United houdt grip op een speler die het anders lastig kwijtraakt.

Zulke constructies bestaan echt, maar ontstaan zelden vroeg in de zomer: ze hangen af van het probleem van een ander, en van geduld.

Wat Jordi Cruijff hier doet

Twee dure spelers boven vier redelijke: dat past precies bij de koers die zich aftekent. Vol inzetten op meteen presteren, ervaren namen als piketpalen voor Míchel. Hij vroeg Tsygankov en Ceballos persoonlijk om de overstap en hij opent in Spanje deuren die voor Ajax anders dicht blijven.

Een verdedigbare keuze voor een club die terug wil naar de top. Maar haalbaar is niet hetzelfde als zonder risico. Het zijn spelers op leeftijd met een dalende restwaarde, het nieuwe FIFA-transfersysteem verschuift de macht bij contractbreuk richting de speler, en wie je haalt omdát de trainer hem wil, hangt aan het lot van die trainer. En trainers gaan bij Ajax snel. "We konden hem halen" en "het was verstandig om hem te halen" zijn twee verschillende zinnen.

De les

Ajax gaat de transferperiode in met meer mogelijkheden dan de recordcijfers doen vermoeden. De fee is bij deze namen meestal niet het probleem, het salaris is bespreekbaar, de ruimte ontstaat deels vanzelf, en de rest is een kwestie van constructie.

Let er deze zomer dus op hoe je naar de geruchten kijkt. De vraag is zelden óf die topper kan, dat kan vaker dan je denkt. De vraag is in welke vorm hij binnenkomt, en welk risico Ajax daarmee bewust op de balans zet.

José de la Verde (X: j_berden)

Diepe Zakken seizoen 2025/26:

- Diepe Zakken: Het Sano-bod en de illusie dat we Jordi Cruijff al doorhebben
- Diepe Zakken: Cruijff versus Panday: De financiële en technische spagaat in de Johan Cruijff ArenA
- Diepe Zakken: Verkoop hen eerst: de 5 financieel gunstigste transfers van deze zomer
- Diepe Zakken: Hoe verhouden Ajax en PSV zich nu financieel echt van elkaar?
- Diepe Zakken: Waarom Lesley Bamberger waarschijnlijk geen suikeroom voor Ajax wordt
- Diepe Zakken: Nog altijd is Ajax een inkomstenmachine die problemen maskeert
- Diepe Zakken: Vijf adviezen aan de technisch directeur voor de aankomende transferperiode
- Diepe Zakken: Dure zomeraankopen, hoge bonussen en andere vragen voor de AVA
- Diepe Zakken: Na een beursexit van Ajax komen er weer nieuwe bestuursproblemen
- Diepe Zakken: Kroes is meer bezig met financiële doelen van Ajax dan sportieve
- Diepe Zakken: Na het recordverlies is Ajax nog niet klaar met de renovatie