Iedereen kijkt naar Jordi Cruijff alsof bekend is wat hij gaat doen. We weten weinig. Een stukje bewijs is het Sano-bod van eind januari. Uitgebracht op zijn eerste werkdag, onder financiële voorwaarden die deze zomer in geen enkel scenario terugkomen. En de speler waar het om ging, was na de winterstop niet meer dezelfde. Toch geeft dat ene moment interessante inzichten over wat Ajax komende maanden gaat doen. In deze editie van Diepe Zakken wordt gekeken naar wat het Sano-bod werkelijk was, en wat het wel en niet over de zomer vertelt.

Eind januari leek Ajax bereid om vijftien miljoen euro op tafel te leggen voor Kodai Sano. Cash, of cash plus de transferrechten van Ahmetcan Kaplan, naargelang hoe NEC het wilde verpakken. Het bod werd niet gehonoreerd, Sano bleef in Nijmegen, en Ajax sloot de winter zonder de nummer zes waar maandenlang, of zelfs jaren, om gevraagd werd. En dan is het überhaupt nog de vraag of hij een echte “zes” is.

Vier maanden later beklijft vooral het bedrag. In de wandelgangen, op sociale media en in podcasts klinkt het nog steeds alsof Ajax "toen vijftien tot twintig miljoen klaar had liggen", dus die ruimte zal er deze zomer ook wel weer zijn.

Het Sano-bod is intussen het kleinste, hardste stukje bewijs dat er is over hoe Jordi Cruijff opereert. En precies daarom is het de moeite waard om het uit elkaar te trekken. Niet om de envelop-met-15-miljoen-mythe te ontkrachten, maar om te kijken wat uit dat ene moment wel en niet afgelezen kan worden voor de zomer.

De winterredenering was niet onverstandig

Het bod was destijds beter te beargumenteren dan het achteraf misschien lijkt. Voor een transfersom tussen twaalf en vijftien miljoen euro met een contract van viereneenhalf jaar zou Ajax in het lopende boekjaar nog ongeveer 1,3 tot 1,7 miljoen euro afschrijving moeten verwerken (een half jaar resterend).

Daarbovenop het salaris voor datzelfde halfjaar, zeg ergens rond de zeven à acht ton. Bedragen die in absolute zin niet niets zijn, maar die in het decor van dat moment opvallend goed inpasbaar waren.

Tekst gaat verder onder de foto.

Er stond al een fors transferresultaat geboekt, waardoor het saldo ook na een extra afschrijving positief zou blijven. De loonsom was sowieso al richting recordhoogte gestegen, waardoor die extra acht ton cosmetisch was. En het hele plaatje liet zich verkopen, aan toen nog een zeer beperkte Raad van Commissarissen, onder de aanname dat Champions League-voetbal nog binnen handbereik lag.

Voeg daar de sportieve logica aan toe: een topspeler wegkapen bij een directe concurrent in de strijd om plek twee, vóór het WK zijn prijs verder opdrijft, en de eigen middenveldzoektocht in één klap afsluiten. Het was risicovol, maar met een hoog potentieel rendement. Een verdedigbare gok onder zeer specifieke voorwaarden.

Geen van die voorwaarden komt mee naar deze zomer. Het nieuwe boekjaar begint op nul. Er is nog geen speler verkocht, dus geen transferresultaat als buffer. Europees voetbal is verre van zeker. En de halfjaarcijfers die ná het Sano-bod naar buiten kwamen, lieten zien dat de financiële staat van het eerste seizoenshelft krapper was dan het hectische beeld toen suggereerde. De nieuwe, en weer volledige, RvC is misschien wat strikter.

Wat we daar eigenlijk over Jordi Cruijff leerden

En toch zou het bod te lezen kunnen zijn als een Jordi-statement: daadkrachtig, snel, miljoenen-bereid. Maar als je het ontrafelt, blijft daar weinig van overeind.

Het bod kwam op zijn eerste officiële werkdag. Letterlijk. Daarmee is het niet "een Cruijff-actie" in de zin van een doordachte td-zet, maar groen licht op een dossier dat al langer liep.

De bedragen waren bovendien geen escalerende biedingen maar één plafond, telkens anders verpakt. En de impuls kwam deels van buiten. Zaakwaarnemer Nathan van Kooperen had mandaat van Sano-kant, werkt regelmatig voor Ajax zelf, en zag (zo wordt in transferkringen omschreven) deze winter zijn laatste kans om een binnenlandse transfer te realiseren voordat Jorge Mendes de speler richting het buitenland zou begeleiden.

Dat rondom het bod media-druk werd gemobiliseerd via Fabrizio Romano en Mike Verweij, was geen toeval. Cruijff hoefde alleen op dag één te knikken.

En dan het ongemakkelijke nazinnetje. Sano was na de winterstop niet meer dezelfde speler. Geen uitblinker meer, geen recordtransferkandidaat. Het bod dat Cruijffs stoere intro had moeten zijn, had zomaar zijn eerste miskoop kunnen worden. Cruijff ontsprong de dans. Wat we uit dat ene moment over hem hebben afgeleid (gedurfd, besluitvaardig en bereid om geld in te zetten) staat op opvallend dunne grond.

Tekst gaat verder onder de foto.

De organisatie schuift naar één persoon

Wat in dezelfde maanden wél structureel is veranderd, is hoe het technische hart van de club is opgebouwd. Hoofd scouting Kelvin de Lang vertrok per 1 januari. Joel Lara, een eigen vertrouweling van Cruijff, kwam binnen als topscout voor Ajax 1. Cruijff zelf heeft de sportieve verantwoordelijkheid over de bovenste drie geledingen (ook Jong Ajax en Onder-19) naar zich toegetrokken.

Dat was een breedte die voorheen via Marijn Beuker liep, wiens invloed op sportief vlak duidelijk is afgenomen. Er staat een nieuwe td, en die heeft het hele technische hart van de club bij zich neergelegd.

Je kunt dat welwillend lezen als een groter plan: eerst grip krijgen, kort op het eerste elftal sturen, snel weer presteren, en pas dáárna de bredere organisatie opnieuw opbouwen rond duurzaam beleid. Een nieuwe trainer past in dat plaatje. Een nieuw scoutingapparaat ook. Maar dan moet de eerste fase wel slagen, anders is de hele constructie kwetsbaar.

Tekst gaat verder onder de foto.

De minder welwillende lezing is dat dit niet zozeer op organisatiebouw lijkt als wel op hopen dat een kleine, hechte kern het gaat redden. Bijna een interim-variant van de Overmars-tijd.

Een technisch directeur die in zijn eigen recente interviews inmiddels openlijk waarschuwt voor beperkte middelen en de noodzaak om te besparen, klinkt niet meer als de man van het Sano-bod. Dat is geen onbelangrijke verschuiving: tussen januari en mei is Cruijffs eigen toon over financiële ruimte zichtbaar voorzichtiger geworden.

Of dat komt doordat hij inmiddels beter is geïnformeerd, of doordat de halfjaarcijfers en de Europese uitschakeling de boel hebben hertekend, doet er voor het risicomanagement-vraagstuk niet zoveel toe. Beide lezingen veronderstellen dat Ajax deze zomer met een uitzonderlijk klein besluitvormend team de cruciale keuzes moet maken.

De zomerse stresstest

Ajax is als vijfde geëindigd en moet via de Europese playoffs een ticket voor de voorronde van de Conference League zien te bemachtigen, met de reële mogelijkheid dat het seizoen 2026/27 helemáál zonder Europees voetbal begint.

Voor de transfermarkt legt dat elke beweging nog meer onder een vergrootglas. Is er eerst genoeg ruimte? Is dit echte meerwaarde boven een jeugdspeler? Moet dat bod voor de beste speler niet toch geaccepteerd worden? Kan het niet via huur?

De ruimte die het lichten van de koopoptie op Akpom heeft opgeleverd is in dit scenario geen extraatje, maar precies de marge die nodig is om überhaupt te kunnen starten met handelen.

Eindoordeel?

Daarmee zijn we terug bij waar het Sano-bod werkelijk over ging. Niet over geld dat ergens lag, en zelfs niet over een td die ineens hard durfde te bieden. Het ging over een dossier dat in beweging was gezet voor Cruijff er goed en wel zat, dat hij op dag één doorzette, dat onder zeer specifieke halfjaarcondities financieel verkoopbaar was, en dat met de wijsheid van mei zomaar een ontsnapte miskoop kan zijn geweest. Risico’s afwegen en een knoop doorhakken.

Tekst gaat verder onder de poll.

Iedereen kijkt nu naar Cruijff alsof we weten wat hij gaat doen. We weten dat amper. We zien een TD die binnen vijf maanden veel verantwoordelijkheid naar zich toe heeft getrokken, intussen zelf voorzichtiger is gaan praten over geld, en die nu de eerste echte test krijgt in een zomer zonder enig vangnet: zonder Europese inkomstenzekerheid, zonder de winterse halfjaarcondities die toen het Sano-bod nog verdedigbaar maakten.

Wat er deze zomer gaat gebeuren, gaat niet om of er wel of niet 15 miljoen van Sano klaarligt. Het gaat om een dunbevolkte top die scherpe keuzes moet maken en risico’s moet afwegen. Het is afwachten of dat gaat lijken op de impulsieve, grote gebaren van Jordi’s eerste werkdag of op een selectiearchitect die met beperkte middelen zijn werk doet.

José de la Verde (X: j_berden)

Diepe Zakken seizoen 2025/26:

- Diepe Zakken: Cruijff versus Panday: De financiële en technische spagaat in de Johan Cruijff ArenA
- Diepe Zakken: Verkoop hen eerst: de 5 financieel gunstigste transfers van deze zomer
- Diepe Zakken: Hoe verhouden Ajax en PSV zich nu financieel echt van elkaar?
- Diepe Zakken: Waarom Lesley Bamberger waarschijnlijk geen suikeroom voor Ajax wordt
- Diepe Zakken: Nog altijd is Ajax een inkomstenmachine die problemen maskeert
- Diepe Zakken: Vijf adviezen aan de technisch directeur voor de aankomende transferperiode
- Diepe Zakken: Dure zomeraankopen, hoge bonussen en andere vragen voor de AVA
- Diepe Zakken: Na een beursexit van Ajax komen er weer nieuwe bestuursproblemen
- Diepe Zakken: Kroes is meer bezig met financiële doelen van Ajax dan sportieve
- Diepe Zakken: Na het recordverlies is Ajax nog niet klaar met de renovatie