Diepe Zakken: Waarom is het eigenlijk ineens zo stil rond Ajax?

Supporters waren enthousiast over alle actie en daadkracht op de transfermarkt. Radiostilte knaagt dan, zeker omdat het duidelijk is dat er nog genoeg moet gebeuren in de selectie. Tegelijk praten de voetbalmedia, zeker na de "bijna 20 miljoen" voor Marcos Leonardo, maar al te graag over Ajax dat "zoveel geld uitgeeft". Eén hoge transfersom en wat geruchten over spelers in de hogere salariscategorie worden in rap tempo opgerekt tot "te veel uitgeven", "financiële risico's nemen" en "de eerdere koers van bezuinigen loslaten".

Een feit wordt hierdoor een frame. Maar wie de cijfers erbij pakt, ziet een ander beeld. Tijd voor een tussenstand.

Te beginnen bij de post die het meest zegt over wat Ajax daadwerkelijk uitgeeft: de afschrijvingen op transfersommen. Daar verdween deze zomer flink wat van de balans. Vijf spelers met serieuze afschrijvingen vertrokken (van Chuba Akpom tot Raul Moro) en met het drietal jeugdaankopen erbij scheelt dat samen zo'n 8,5 miljoen euro per jaar.

Daar kwam met Marcos Leonardo, Caio Henrique en Fouad Zahouani ongeveer 6,3 miljoen euro voor terug. Plus nog een miljoen euro, omdat winteraankopen Maarten Paes en Maher Carrizo vorig seizoen een half jaar meetelden en nu een volledig jaar.

Het saldo is nog altijd "positief": Ajax schrijft momenteel zo'n miljoen euro per jaar mínder af dan vorig seizoen. Vertaald naar budget is dat, bij een vijfjarig contract, ruimte voor circa vijf miljoen euro aan transfersommen. En dat terwijl er nog meerdere spelers met hoge afschrijvingen nadrukkelijk op de vertreklijst staan, mét concrete interesse. Daarover straks meer.

Tegenover die afschrijvingen moet transferwinst staan, en die teller loopt al aardig. Sean Steur leverde met zijn transfer van minimaal 24 miljoen euro (en maximaal 27 miljoen euro) verreweg het grootste deel, aangevuld met de verkopen van Nick Verschuren, Sivert Mannsverk en Don O'Neil. Totaal: zo'n 22 miljoen euro.

Is dat voldoende? Nee. Het streven zal rond de 40 miljoen euro liggen, liefst nog iets hoger. Want met méér transferwinst dan afschrijvingen kan Ajax een operationeel verlies compenseren. Zo'n verlies wil de club structureel liever niet, maar met de aanhoudende onzekerheid over Europees voetbal én een nog altijd hoge salarislast is die buffer meer dan welkom. Sterker nog: te weinig transferwinst is dit jaar eigenlijk geen optie. Waarom dat zo hard geldt, wordt duidelijk bij de volgende post.

Salarissen zijn de zwarte doos van elke voetbalbegroting: openbare cijfers bestaan niet, dus alles is schatten. Toch is het de moeite waard om een poging te wagen. Er vertrok het nodige: de eerder genoemde vertrekkers, plus Vítězslav Jaroš (was gehuurd), Takehiro Tomiyasu (prestatiecontract, maar wel met het niet-EU-minimum) en Branco van den Boomen. Samen zo'n 13 tot 16 miljoen euro per jaar.

Maar er kwam ook veel voor terug: de eerder genoemde aankopen van deze zomer, Daley Blind, Jano Monserrate en Diego Pugno bij Jong Ajax, teruggekeerde huurlingen en ruim twintig nieuwe jeugdcontracten.

En dan nu even zonder omwegen: Ajax haalt gewoonweg een duurdere categorie speler binnen, ná een seizoen met recorduitgaven aan salaris. In de meest gunstige lezing (met alle onzekerheid die bij schattingen hoort), speelt Ajax op de loonlijst momenteel quitte ten opzichte van vorig seizoen. Hier is dus hoe dan ook nog werk aan de winkel. En dan is Marc-André ter Stegen nog niet eens meegeteld.

Dat brengt ons bij een eerste balans. Met nadruk op eerste: een transferperiode verloopt altijd grillig en aan- en verkopen gaan nooit precies zoals je zelf wilt. Maar momenteel lijkt Ajax níet meer te hebben uitgegeven dan vorig seizoen.

Niet aan afschrijvingen, hooguit quitte aan salarissen. Wat er wél is: een tekort aan de inkomstenkant. Het probleem van deze zomer zit vooralsnog niet in het uitgeven, maar in het verkopen. Precies andersom dus dan het frame dat elders rondzingt.

Want hoewel het even stil is, is wel duidelijk dat Ajax nog niet klaar is. In beide richtingen. Inkomend is Ter Stegen de vrijwel zekere volgende aanwinst, en die telt aardig mee: 2 à 3 miljoen euro per jaar aan salaris, mogelijk deels afhankelijk van voorwaarden als speeltijd. Daarnaast is er de concrete interesse in Azzedine Ounahi. Die twee samen zouden de budgetten voor afschrijvingen én salarissen wél boven het niveau van vorig seizoen tillen.

Maar er staat ook genoeg klaar bij de uitgang. Anton Gaaei was al bijna weg. Kasper Dolberg zit in de wachtkamer, terwijl FC Midtjylland-spits Franculino intussen de geïnteresseerde Premier League-clubs tegen elkaar aan het uitspelen is. Ahmetcan Kaplan en NEC willen graag samen door, maar Marcel Boekhoorn moet daar misschien voor bijleggen. Alle drie zouden ruimte maken, en daarmee komt Ajax weer binnen de kaders.

Jordi Cruijff heeft, zoals bekend, de zomeruitverkoop openstaan: bijna iedereen mag weg, voor de juiste prijs. Voor Josip Sutalo, Owen Wijndal, Oliver Edvardsen, Kian Fitz-Jim en Julian Rijkhoff is dat vrij logisch.

Interessanter wordt het bij Youri Baas, Ko Itakura of Oscar Gloukh. En het meest interessant: Mika Godts. Hij zou weinig ruimte maken op de loonlijst, maar wel de benodigde transferwinst binnenbrengen. De linksbuitencarrousel in Europa komt op gang, al oogt de noodzaak om hem te verkopen een stuk kleiner na Steurs vertrek en met alle andere vertrekkers in het vooruitzicht.

Alleen: met louter overbodige spelers sprokkelt Ajax het bedrag niet snel bij elkaar. Er zal een grotere verkoop nodig zijn. Daar is, naast Youri Baas, eventueel ook Rayane Bounida nog een gegadigde voor.

Terug naar de vraag uit de inleiding. Zit Ajax financieel klem na een uitgavengolf? Nee, de cijfers laten zien dat de club qua afschrijvingen onder en qua salarissen hooguit op het niveau van vorig seizoen zit. Maar de optelsom knelt wel: hoge salarissen, weinig salarisruimte én nog te weinig transferwinst wijzen allemaal dezelfde kant op. Er moet verkocht worden om de kosten niet nog verder op te laten lopen.

En daarmee is de vraag uit de titel oprecht open. Is de stilte een bewuste pas op de plaats, omdat de budgetten tegen hun grenzen aanlopen? Of valt een weekje zonder nieuws simpelweg toevallig samen met dat moment?

Dit is precies de fase waarin besluitvormers intern steggelen: wie mag weg, voor welk bedrag, en wat als het juiste bod uitblijft? Hopelijk zien we de komende weken daadkracht. Want de tussenstand is helder: Ajax geeft deze zomer niet te veel uit. Ajax verkoopt vooral nog te weinig.

José de la Verde (X: j_berden)

- Diepe Zakken: Wat Ajax wel en niet betaalt voor zijn jeugdgolf
- Diepe Zakken: De budgetruimte waarmee Ajax de transfermarkt in gaat
- Diepe Zakken: Het Sano-bod en de illusie dat we Jordi Cruijff al doorhebben
- Diepe Zakken: Cruijff versus Panday: De financiële en technische spagaat in de Johan Cruijff ArenA
- Diepe Zakken: Verkoop hen eerst: de 5 financieel gunstigste transfers van deze zomer

- Diepe Zakken: Hoe verhouden Ajax en PSV zich nu financieel echt van elkaar?
- Diepe Zakken: Waarom Lesley Bamberger waarschijnlijk geen suikeroom voor Ajax wordt
- Diepe Zakken: Nog altijd is Ajax een inkomstenmachine die problemen maskeert
- Diepe Zakken: Vijf adviezen aan de technisch directeur voor de aankomende transferperiode
- Diepe Zakken: Dure zomeraankopen, hoge bonussen en andere vragen voor de AVA
- Diepe Zakken: Na een beursexit van Ajax komen er weer nieuwe bestuursproblemen
- Diepe Zakken: Kroes is meer bezig met financiële doelen van Ajax dan sportieve
- Diepe Zakken: Na het recordverlies is Ajax nog niet klaar met de renovatie