Diepe Zakken: Een kampioensselectie, gefinancierd voor precies één jaar

Normaal gesproken draaien transferperiodes in financiële zin om transfersommen: verkopen en aankopen. Het zijn ook de standaardlijstjes die op social media voorbijkomen: inkomend versus uitgaand, en wie meer 'verdient' dan 'betaalt', krijgt een dikke duim. Toch weten de meeste supporters inmiddels dat een club in de realiteit net even anders werkt. Afschrijvingen zijn een betere maatstaf om te volgen hoe een club zich aan zijn transferbudget houdt.

En juist daar gebeurde er dit seizoen veel minder dan gebruikelijk. Voor slechts drie spelers werd een transfersom betaald: Marcos Leonardo, Caio Henrique en Viktor Tsygankov (plus wat kleine uitgaven aan Jong Ajax-spelers). Daartegenover vielen zeven spelers weg uit de afschrijvingen, plus een paar jeugdspelers.

Dat resulteert in een daling van de afschrijvingslast van minimaal zo'n 4,5 miljoen euro op jaarbasis. Waarschijnlijk komt het totaal afschrijvingen op dit moment uit op zo'n 38 miljoen euro. Daarmee zakt de afschrijving mogelijk naar het laagste niveau sinds het boekjaar 2018/19. Dat was het jaar dat Daley Blind en Dušan Tadić werden aangetrokken en de Champions League-begroting echt vorm kreeg.

De andere kant van de transferbalans is de transferwinst: hoeveel houdt Ajax boekhoudkundig over aan zijn verkopen? Zoals vrijwel altijd streeft Ajax naar een positief saldo, met meer transferwinst dan afschrijvingen. Dat is namelijk de echte balans waar Ajax, de accountants, de KNVB en de UEFA naar kijken bij de vraag of er meer aan transfers is verdiend dan uitgegeven.

Hoe hoog die winst precies is, weten we pas bij de jaarcijfers. Maar op basis van de transfersommen en historische gegevens is een aardige benadering te maken.

Het meeste hield Ajax uiteraard over aan Mika Godts en Sean Steur. Ook Kian Fitz-Jim leverde nog iets op, maar de rest was minimaal. En de verkoop van Ko Itakura kostte zelfs een paar miljoen euro. Het totaal na deze zomer komt naar verwachting uit op zo'n 52 miljoen euro.

Daar komen nog wat extra's bij: bonussen uit eerdere transfers, doorverkooppercentages en solidariteitsafdrachten. Die laatste twee leken deze zomer flink tegen te vallen, maar op Deadline Day zorgden de transfers van Quinten Timber naar Crystal Palace en Zian Flemming naar Ipswich Town alsnog voor 1,3 miljoen euro extra.

Het seizoen is bovendien nog lang en in de winter volgt er nog een transferwindow. Maar op dit moment staat de transferwinst op zo'n 55 miljoen euro tegenover zo'n 38 miljoen euro aan afschrijvingen: een surplus van meer dan 15 miljoen euro. En dat is hard nodig.

Want tot hier klinkt het allemaal alsof het wel meevalt qua uitgaven, maar dit jaar zijn het de salarissen waar het echt om draait. Transfervrije spelers en huurlingen zijn niet gratis; ze brengen vanzelfsprekend salarislasten met zich mee, zeker de spelers die Cruijff heeft uitgekozen.

En salarissen zijn berucht lastig in te schatten. In Nederland is het hoogst ongebruikelijk dat ze publiek worden; in andere landen lekken ze vaker uit. Salariswebsites als Capology schatten de meeste bedragen dan ook in. Let wel, alleen bij een groen vinkje zijn ze geverifieerd.

Wat het extra complex maakt: salaris is een heel ruim begrip. Zelfs als er in de media een bedrag verschijnt, is vaak onbekend of het bruto of netto is, in- of exclusief bonus (en wat de voorwaarden van die bonus dan zijn), of er tekengeld in zit, dat boekhoudkundig weer anders wordt verwerkt dan hoe het aan de speler wordt betaald.

Toch lijkt het vrij zeker dat Ajax dit jaar hogere salarislasten heeft dan afgelopen seizoen. Er zijn zeker grootverdieners vertrokken. Denk aan Chuba Akpom, Branco van den Boomen, Ko Itakura en Wout Weghorst.

Maar hun maximale salarislast lag afgelopen jaar op niet meer dan zo'n 3 miljoen euro bruto (en Akpoms salaris werd bijvoorbeeld deels overgenomen door Ipswich Town). Dat zijn vergelijkbare salarissen met spelers als Tolu Arokodare (eigenlijk de enige van wie vrijwel zeker bekend is wat hij verdient: 2,3 miljoen euro bruto), Simon Adingra en Viktor Tsygankov.

Daarbovenop komen de aanwinsten die het meest verdienen: Julian Brandt, Marcos Leonardo, Sofyan Amrabat, Thilo Kehrer en Caio Henrique. Wat zij precies krijgen, en in welke constructie, is niet bekend. Maar bedenk: Leonardo verdiende hiervoor 5 miljoen euro netto, wat in Nederland (belastingtechnisch gezien) neerkomt op 9,5 tot 10 miljoen euro bruto.

Kehrer en Henrique komen eveneens uit een land waar bruto en netto gelijk zijn, Monaco, en verdienden daar zo'n 2,5 tot 3,5 miljoen euro netto. Amrabat streek in Turkije (met slechts 20 procent belasting) zo'n 4 miljoen euro netto op. Het is prima mogelijk dat ze met minder salaris akkoord zijn gegaan. Maar zelfs als ze allemaal netto de helft zouden inleveren bij Ajax, dan nog kosten die vijf samen meer dan de vijf duurste vertrekkers.

Het gevolg van die hoge salarissen is fors, want juist het salarishuis was de belangrijkste kostenpost waar de beruchte bezuinigingen van de afgelopen jaren over gingen. Kroes wilde niet meer dan 2,5 miljoen euro bruto per speler uitgeven en bonussen strikt koppelen aan de Europese premies.

De salarislasten in 2024/25 waren zo ongeveer de hoogste ooit; 109,1 miljoen euro in totaal aan personeelskosten, waarvan 67,3 miljoen aan spelers. Alleen in 2021/22 lagen ze hoger (respectievelijk 109,4 miljoen euro en 74,4 miljoen euro), door de forse Champions League-bonussen destijds. In 2025/26 zijn ze op basis van de halfjaarcijfers waarschijnlijk niet gedaald. Op dat moment lagen ze al bijna twintig procent hoger dan het (halve) jaar ervoor. En nu is er dus meer bijgekomen dan eraf is gegaan.

Dat zie je terug in de cijfers. Het operationele resultaat (alle kosten en baten vóór transfers) was in 2024/25 zo'n 19 miljoen euro negatief. Ajax kreeg zijn kosten (vooral salaris) simpelweg niet gedekt door de inkomsten uit commercie, tickets en Europa. Voor afgelopen seizoen houdt Ajax in het eigen halfjaarverslag rekening met een iets beter resultaat, maar nog steeds een verlies, te schatten op zo'n 10 tot 15 miljoen euro negatief.

Voor het huidige seizoen zal dat operationele tekort dus niet gedaald zijn. En dat gat moet, zoals vrijwel elk jaar, gedicht worden met de winst op transfers. En laat daar nu net dat surplus van ruim 15 miljoen euro tegenover staan. Onder de streep blijft Ajax zo (opnieuw) mogelijk nipt positief.

Is het verstandig om transferwinst voor salarissen te gebruiken? Normaal niet. Die winst is eenmalig en fluctueert per jaar, terwijl salarissen voor meerdere seizoenen vastliggen. Tenzij het eenjarige contracten zijn. En daar heeft Cruijff optimaal op ingespeeld met huurspelers: eenmalige lasten, gedekt door eenmalige inkomsten.

Wie zijn dan die eenjarige krachten? De hoogste last komt van Kehrer. Alles wijst erop dat zijn volledige salaris is overgenomen: de kale huur (zonder optie) plus een extra huursom zijn aanwijzingen daarvoor. Een club die van een speler af wil, is doorgaans juist bereid zelf een deel van het salaris te dragen én wil een koopoptie bedingen. Hier niet: die huursom is extra smeermiddel vanuit Ajax om hem één jaar los te weken. Bij Tolu zie je hetzelfde: een huursom bovenop het volledige salaris.

Kehrers salaris is niet zeker, maar meerdere bronnen plaatsen hem rond de 3 tot 3,5 miljoen euro netto. Dat is 6 tot 7 miljoen euro brutolast voor Ajax. Bijna ondenkbaar hoog, maar dat AS Monaco meebetaalt, lijkt juist onlogisch. En zelfs als Kehrer een lager nettobedrag heeft geaccepteerd, blijft 4 tot 5 miljoen euro bruto de verwachting.

Dan Arokodare, vrijwel zeker 2,3 miljoen euro bruto. Marc ter Stegen eveneens vrij zeker, 1,5 tot 2 miljoen euro bruto. Adringa zal rond de 2 miljoen euro zitten. En dan is er nog Daley Blind met zijn eenjarige contract: 1,5 miljoen euro als ruwe schatting.

Samen: aan de onderkant zo'n 12 tot 13 miljoen euro, mogelijk richting 15 miljoen euro. Precies de orde van het surplus. En het bijkomende effect: zónder die eenjarige salarissen zijn de overige, meer structurele salarissen dit jaar dus mogelijk wél gedaald.

Het enige punt is de tijdelijkheid. Deze puzzel past namelijk alleen dit jaar. Volgend seizoen moet hetzelfde trucje opnieuw worden uitgehaald en vooral de transferwinst wordt dan een uitdaging: wie gaat er, net als Mika Godts en Sean Steur, tientallen miljoenen opleveren? Volgende zomer wordt net zo druk als deze.

Maar dat zijn zorgen voor later, want het seizoen is nog lang. Normaal gesproken is de zomer goed voor misschien wel negentig procent van de selectiebouw en de winter alleen voor reparaties. Maar het zou passen bij de pragmatische aanpak van Cruijff om juist in de winter nog flink door te pakken. De zomer eindigde sowieso met een paar open eindjes (denk aan Owen Wijndal en Kasper Dolberg) en Ajax wilde nog een extra middenvelder.

Bovendien zijn meerdere posities meer dan dubbel bezet: naast de spits en linksbuiten ook links centraal achterin, de aanvallende middenvelder en rechtsbuiten. Na een eerste seizoenshelft zijn er ongetwijfeld spelers die geen perspectief meer zien, die willen vertrekken (al dan niet op huurbasis) en, Cruijff kennende, zal hij willen blijven bouwen.

Alles staat in het teken van één seizoen zo succesvol mogelijk maken. Ook de Conference League speelt daarin mee: Europees succes werkt als een vliegwiel, en dat aanzien in Europa is ongetwijfeld onderdeel van het plan-Cruijff waarmee al die spelers zijn aangetrokken.

En zo was deze transferzomer niet alleen enorm druk en anders dan anders. Het is vermoedelijk ook nog maar het begin.

José de la Verde (X: j_berden)

- Diepe Zakken: Cruijff werkt in de slotweek met beperkingen buiten zijn controle
- Diepe Zakken: Het salarishuis van Ajax kraakt (en niemand bezuinigt)
- Diepe Zakken: Waarom is het eigenlijk ineens zo stil rond Ajax?
- Diepe Zakken: Wat Ajax wel en niet betaalt voor zijn jeugdgolf
- Diepe Zakken: De budgetruimte waarmee Ajax de transfermarkt in gaat
- Diepe Zakken: Het Sano-bod en de illusie dat we Jordi Cruijff al doorhebben
- Diepe Zakken: Cruijff versus Panday: De financiële en technische spagaat in de Johan Cruijff ArenA
- Diepe Zakken: Verkoop hen eerst: de 5 financieel gunstigste transfers van deze zomer

- Diepe Zakken: Hoe verhouden Ajax en PSV zich nu financieel echt van elkaar?
- Diepe Zakken: Waarom Lesley Bamberger waarschijnlijk geen suikeroom voor Ajax wordt
- Diepe Zakken: Nog altijd is Ajax een inkomstenmachine die problemen maskeert
- Diepe Zakken: Vijf adviezen aan de technisch directeur voor de aankomende transferperiode
- Diepe Zakken: Dure zomeraankopen, hoge bonussen en andere vragen voor de AVA
- Diepe Zakken: Na een beursexit van Ajax komen er weer nieuwe bestuursproblemen
- Diepe Zakken: Kroes is meer bezig met financiële doelen van Ajax dan sportieve
- Diepe Zakken: Na het recordverlies is Ajax nog niet klaar met de renovatie