Wijndal geniet bij Royal Antwerp: ‘Maar natuurlijk wil ik nog altijd slagen bij Ajax’

Het is een zachte, toch winderige februaridag als wij ons melden bij het huidige onderkomen van Wijndal. De entree van het stadion van Royal Antwerp is met zijn witte marmeren vloer, pilaren en gouden kroonluchter prachtig. Wie niet beter zou weten, zou denken dat hij of zij een chic hotel binnenwandelt. We nemen plaats in de zaal van de Diamond Club, waar wij Wijndal - die eerder die dag al heeft getraind - ontmoeten voor een gesprek over zijn tijd bij Royal Antwerp en zijn periode bij Ajax.

Het gaat goed met Wijndal, zo vertelt hij. ‘Ik heb het heel erg naar mijn zin’, begint hij enthousiast. ‘We hebben een leuke groep, een leuke staf en het gaat ook goed. Ik heb het hartstikke naar mijn zin en Antwerpen is ook een leuke stad. Ik woon zelf midden in het centrum, echt een leuke plek. Het is net Amsterdam, maar dan kleiner. Heel vaak ga ik de stad niet in. Ik ben vaak thuis. In Nederland deed ik ook geen hele andere dingen. Af en toe eet ik wat met jongens uit het team of we komen bij elkaar thuis. Zelf ben ik veel thuis en rust ik lekker uit.’

Wijndal komt ook nog geregeld in Nederland. Het is slechts anderhalf uur rijden naar zijn woonplaats, zo vertelt hij. ‘En ik zie die jongens van Ajax af en toe. Laatst was ik nog met een groep met Stevie (Bergwijn, red.), Brian Brobbey, Kenneth Taylor, Jurriën Timber en Devyne Rensch. Met Brian en Kenneth heb ik echt dagelijks contact. En met Stevie, Jur, en Devyne hebben we een groepsapp. Calvin Bassey zit ook nog in die groepsapp. Ik heb ook veel contact met Hato, dus ik spreek die jongens nog heel veel.’

Bij Royal Antwerp speelt Wijndal samen met oud-Ajacieden als Toby Alderweireld en Jurgen Ekkelenkamp. Bovendien spreken veel spelers en stafleden bij de Belgische club de Nederlandse taal. ‘Je bent in het buitenland, maar ook niet echt, snap je? Je bent ook zo weer thuis’, zegt de verhuurde linksback, die geniet van het samenspelen met Alderweireld. ‘Hij is echt een leider, een legend van deze club. Hij is wat ouder, maar je ziet dat hij nog steeds een hele goede speler is. Of hij bij Ajax nog mee zou kunnen? Qua niveau denk ik wel. Als hij het hier kan laten zien, dan kan dat ook bij Ajax. We hebben dit seizoen ook veel doordeweekse wedstrijden en die speelt hij ook allemaal. Hij won ook de Gouden Schoen, dus ik denk zeker dat hij nog mee kan bij Ajax.’

‘Ja, zeker. Helemaal als je met het team in een flow zit en dat je veel wedstrijden achter elkaar wint. Dan gaat het steeds lekkerder, krijg je meer vertrouwen en krijg je meer automatismen. Dat is moeilijker als je dan wel en dan weer niet speelt. Je merkt gewoon dat het nu veel makkelijker gaat, je bent veel fitter.’

‘Zeker. Onder Alfred (Schreuder, red.) begon ik als basisspeler. Na mijn blessure begon ik logischerwijs op de bank, omdat ik terugkwam van een lange blessure. Daarna stond ik weer een tijdje basis en toen was ik weer wissel. Na Alfred kwam Heitinga en toen speelde ik een tijdje. Toen zat ik kort op de bank, speelde ik weer en toen kwam Steijn. Onder hem zat ik op de bank, speelde ik en zat ik weer op de bank. Toen ben ik naar Antwerp gegaan. Dat gewissel de hele tijd is niet lekker, natuurlijk.’

‘Je hebt zelf in je hoofd wel wat er gaat gebeuren bij Ajax. Ik wilde natuurlijk spelen bij Ajax. Dat was mijn eerste intentie. Toen haalde Ajax Ávila op bij Antwerp. Het is ook niet erg als er concurrentie komt. Die wil ik echt wel aangaan. Ik wilde blijven en laten zien dat ik in de basis hoor. Op de laatste dag van de transferperiode kwam er echter nog een linksback. Sosa kwam van Stuttgart. Toen dacht ik van: had mij dat even gezegd. Ik weet ook wel dat dat niet verplicht is, maar als je elkaar haast iedere dag ziet, kon je wel zeggen: Owen, we zijn bezig om nog een linksback te halen, het is misschien handig als je verder kijkt. Dat zou ik wel hebben gewaardeerd, maar zo is het niet helemaal gegaan.’

‘Het enige waar ik teleurgesteld in was, was dat ze op de laatste dag nog iemand haalde en dat dat niet werd gecommuniceerd. Ik zag Sven denk ik drie of vier keer per week. Stel dat jij bij een bedrijf werkt en je ziet je baas meerdere keren per week. Hij haalt vervolgens iemand die hetzelfde werk doet als jij. Dan denk je al: hmm, oke. En op de laatste dag voordat je een andere baan kunt zoeken, haalt je baas nog iemand voor jouw functie. Op een gegeven moment hoef jij dan je baan niet meer te doen, want die andere twee doen dat. Dan had je het toch gewoon kunnen zeggen? Helemaal als je elkaar zo vaak ziet, lijkt me dat een kleine moeite. Ik wilde nog steeds voor mijn kansen gaan, wil nog steeds slagen bij Ajax, want het is voor mij nog altijd de mooiste en beste club, maar dat het zo liep, is jammer. Al is het niet zo dat ik denk: dit is door Mislintat gekomen.’

‘Ik weet niet precies hoe het is gegaan. Hij zei dat in de voorbereiding. Een dag later riep hij mij, want het stond overal in de media. Hij gaf aan dat hij het niet zo had gezegd en dat het niet zo bedoeld was. Het werd wat groter gemaakt dan hij toen zei.’

‘Dat merk ik wel. In de Champions League hebben we veel verloren, al wonnen we thuis van Barcelona. We haalden wel echt een hoog niveau. We deden niet veel onder voor de andere ploegen, soms heb je ook geluk nodig. Tegen Shakhtar stonden we 2-0 voor en verloren we met 3-2. Tegen Porto hadden we een grote kans op de 1-1 en verloor je in de laatste minuut met 2-0. Barcelona-uit was kansloos, maar thuis wonnen we daarvan. Het zijn wedstrijden waar je veel van leert. Als ploeg hebben we goede wedstrijden gespeeld.’

‘Ik heb wel het gevoel dat als je in Nederland speelt, de kans iets groter is dat je wordt geselecteerd. Daar kijken veel meer mensen naar en de Nederlandse media spelen er ook een grote rol in. De bondscoach kijkt denk ik wel naar elke competitie waarin potentiële Oranje-spelers spelen. Maar ik ben daar nu helemaal niet mee bezig. Ik wil nu eerst hier goed presteren en daarna zie ik het wel.’

‘Je kan als individu niet goed draaien als het team niet goed draait. Dan is het heel moeilijk om er bovenuit te steken. Bergwijn is een van de beste voetballers waarmee ik heb gespeeld, individueel gezien. Het heeft met het team te maken. Stel dat hij of ik in het seizoen 2018/19 zou zijn gekomen, in zo'n ingespeeld team, dan is het veel makkelijker dan wanneer je in een heel nieuw team komt. Toen wij bij Ajax kwamen zijn er veel jongens weggegaan en er kwamen ook veel nieuwe spelers, een nieuwe staf en nieuwe directieleden. Het is anders. Alsnog moet je presteren als Ajax: kampioen worden, de beker winnen en ver komen in de Champions League. Maar het is allemaal wat ingewikkelder dan wanneer je in een ingespeeld team zou spelen.’

‘Een beetje. Alleen ik moet wel zeggen: als we die thuiswedstrijd tegen Feyenoord hadden gewonnen, dan hadden we bovenaan gestaan. We hebben alsnog een tijdje meegedaan voor de eerste plek. Toen we die Klassieker verloren, kwam er een interlandperiode en daarna volgde een gelijkspel bij Go Ahead. Daarna zakten we ver weg. In plaats van dat we op doelsaldo bovenaan stonden, stonden we derde met acht punten achterstand. In de groep merkte je dat het wat minder leuk was dan wanneer je bovenaan staat. We hadden die wedstrijd tegen Feyenoord ook nog kunnen winnen, met de kans van Kudus. Het lag zo dicht bij elkaar.’

‘Minder. Pasveer en Tadic zijn wel twee mensen die dat heel erg doen, misschien hebben zij het ook heel erg nodig. Sommige jongens hebben het minder nodig en dat is ook logisch. Je hebt bij Ajax een vast schema wanneer je in de gym moet zijn en wanneer niet. Daar hield iedereen zich gewoon aan. Maar ik kan me wel vinden in wat zij zeggen over die extra dingen. Ik weet alleen niet hoe het in de jaren ervoor ging. Ik heb geen vergelijkingsmateriaal. Zelf ben ik nu veel met core bezig. Het verschilt per speler. Iedereen heeft een schema en je kunt ervoor kiezen of je iets extra’s of wat anders doet. Stel je voor dat een speler naar zijn eigen fysio gaat, ziet niemand dat. Dan ben je er wel mee bezig, maar niemand weet het.’

‘Ik vind het moeilijk om daarover te oordelen, want ik was er in de voorgaande seizoenen niet. Of ik heb gemerkt dat spelers de teugels lieten vieren? Nee, maar in een seizoen gebeuren er zoveel dingen dat het vast wel een keer voorgekomen is. Als we kampioen waren geworden, had je er ook niemand over gehoord. Zo werkt het ook in het voetbal. Maar Pasveer en Tadic zijn heel ervaren jongens, dus als zij dat zo ervaren…’

‘Je bent er wel mee bezig, want je gaat uiteindelijk terug naar Ajax. Het is voor mij moeilijk in te schatten hoe de situatie is. Het is niet bekend wie de trainer is. Natuurlijk wil ik terug en alles spelen, zodat ik kan laten zien wat ik kan. Dat wil ik graag bij Ajax en daarom ben ik ook naar Ajax gegaan. Het kan ook zomaar anders lopen. Dat heb ik niet volledig zelf in de hand. Hoe ziet Ajax het? En hoe zie ik het? Het hangt van zoveel factoren af. Of een langer verblijf bij Royal Antwerp een optie is? Ik denk dat dat wat lastiger is. Ik heb er nog niet over gesproken, maar het zal moeilijk zijn om mij definitief te halen.’

‘Ja, ik had wel andere opties. Maar dat is nooit echt serieus geworden, want ik had alleen maar Ajax in mijn hoofd. Ik ben van jongs af aan fan van Ajax en ik wilde daar gewoon heel graag spelen. Toen ik merkte dat het definitief kon worden, ben ik daar vol voor gegaan. Ajax werd erg concreet, dus ik wilde niet eens met andere clubs praten. Ik wilde gewoon naar Ajax. Dat is toch de mooiste club, hè?’

‘Het is moeilijk, maar ik kreeg wel alles mee. Ik spreek nog veel jongens en heb iedere wedstrijd gekeken wanneer ik zelf niet hoefde te spelen. Dan zie je ook wel dat het niet gaat zoals het moet gaan. Het hangt van heel veel dingen af. Niet alleen de spelers, maar ook alles eromheen. Als je nieuw bent, is het ook niet lekker voor je vertrouwen als je een paar keer verliest. Natuurlijk zijn er spelers die het beter doen dan een ander, maar het is erg moeilijk om nu uit te blinken. Ik zie wel dat iedereen zijn stinkende best doet. Het ging een tijd beter en nu weer wat minder, maar ik heb er vertrouwen in dat de weg naar boven gevonden is.’

‘Ja, de competitie is denk ik wel van hetzelfde niveau. Je hebt hier een aantal topclubs, maar het is vooral wat fysieker, opportunistischer en wat directer. De mindere ploegen kiezen er al snel voor om niet op te bouwen, de lange bal te spelen en vanuit daar druk te zetten. In Nederland probeert iedere ploeg te voetballen van achteruit, dat is hier anders. Je leert weer andere dingen en dat is ook wel weer goed. De top zes bestaat uit goede teams. Iedereen kan wel van elkaar winnen.’

‘Ja, dat is anders hè? Als je in de top zes eindigt, speel je nog twee keer tegen de vijf andere beste teams. Dat zijn mooie wedstrijden. Het is alleen maar goed dat je tegen die topteams speelt. En je kunt ook nog kampioen worden nadat de punten gehalveerd zijn en het gat naar de koploper minder groot is geworden.’

‘Dat is top, echt top! Mark en ik zijn eigenlijk goede vrienden geworden hier. Hij kan je aanpakken, maar ook met je lachen. Het is bij hem ook niet gespeeld. Je hebt bij sommige trainers het gevoel van: je lacht nu wel met me, maar achter mijn rug om… Mark is duidelijk, hij is puur, hij kan je aanpakken en met je lachen. Het is zelf nog een voetballer, zeg maar. Het is ook zijn staf eromheen die heel belangrijk is. Je hebt respect voor hem als persoon en als trainer. Ik zie hem ook als vriend. Stel dat ik ergens mee zou zitten - dat is niet het geval hoor - dan zou ik naar hem toe kunnen gaan. Ik vind het belangrijker hoe je als mens ben dan als trainer.’

‘Ik vind het gewoon belangrijk hoe je bent als persoon. Van Bommel is tactisch goed en ik vind dat hij in alles een toptrainer is. Maar hoe je als persoon bent, vind ik belangrijker. Dat je niet liegt en er niet omheen draait. Daar hebben wij als spelers ook veel meer aan. Zeg dan maar eerlijk hoe je erover denkt. Dan kan ik het nog steeds niet met je eens zijn, maar ik denk dan wel: hij heeft het gezegd. Ik heb ook weleens meegemaakt dat dingen tegen je gezegd worden en dat dan even later het andere gebeurt. Of dat ook bij Ajax is gebeurd? Haha, ja ook wel…Maar ik kan er niets over zeggen, dat is niet netjes.’

‘In Nederland was de markt al gesloten. Sosa kwam nog en toen wilde ik het liefst vertrekken. Gelukkig was de markt in België nog langer open, maar ik had nog maar één dag om ingeschreven te worden voor de Champions League. Ik was thuis, wist dat Antwerp interesse had en toen belde Van Bommel mij rond een uurtje of acht. Hij vertelde mij dat hij mij wilde hebben. Ik vond dat leuk om te horen, maar ik wilde het nog wel bespreken met mijn ouders en mijn zaakwaarnemer.’

‘Ik belde mijn zaakwaarnemer - José Fortes Rodriguez, die ik als een extra vader zie - en hij zei dat hij er al mee bezig was en dat ik het moest doen. Alleen: het was al 21.00 uur en over drie uur zou de inschrijving voor de Champions League sluiten. Ik kon snel naar iemand van het managementteam toe. Met nog twee uur te gaan moest ik allemaal documenten invullen. Ik dacht nog: straks gaat het niet door.’

‘Ik had alles ondertekend, alleen van Ajax en Antwerp moesten er nog wat dingen ondertekend worden en daar hadden we toen nog precies vijf minuten voor. Normaal duurt dat drie dagen. Precies om twaalf uur belde Van Bommel: “Vriend, het is gelukt!”. Toen werden we allemaal wel gek, haha. Daarna kwam een interlandperiode, dus toen kon ik het wel even verwerken.’

‘Heel toevallig keken we samen naar het duel van Antwerp met AEK Athene. Zonder dat ik wist dat ik daarheen zou gaan, vertelde hij me al positieve dingen over de club. Toen het concreet werd, belde ik hem op. Hij zei: je moet het echt doen, het is leuk en speelt Champions League. Toen ik had getekend, had ik contact met Vincent Janssen en Jurgen Ekkelenkamp. Ze belden mij op: het is leuk dat je komt. Ik werd direct goed opgevangen en dat is mooi.’

Bart Veenstra (Twitter: @Bart_Veenstra | e-mail: [email protected])
Jon van Dam (Twitter: @DamVanJon | e-mail: [email protected])