Duarte tempert verwachtingen rond Henderson: ‘Nog zo’n twee spelers nodig’

We spreken de linkspoot op woensdagmiddag, ruim drie dagen voor de wedstrijd tegen de club uit Almelo. Het gaat goed met Duarte, zo vertelt hij zelf. Hij komt in eerste instantie over het voetbalaspect te spreken. ‘Ik ben teruggekomen uit Griekenland en heb het twee keer bij een amateurclub geprobeerd. Eerst bij ASWH en daarna bij Noordwijk, omdat Donovan Slijngard daar speelde. Hij vroeg of ik daar kwam voetballen, maar uiteindelijk was het toch niets voor mij. Ik vond Noordwijk te ver en eigenlijk kwam het op dat moment ook niet echt uit. Mijn vrouw was hoogzwanger en ik had al twee kinderen. Het kwam beter uit om thuis te zijn en er voor mijn gezin te zijn.’

Zodoende is Duarte er een jaar tussenuit in de voetbalwereld. Tegelijkertijd sluit hij niet uit dat het eigenlijk al zijn definitieve vaarwel is. ‘Ik heb lang niet gespeeld, heb ook een blessure gehad aan mijn knie. Ik ben een beetje uit de picture, dus het is heel moeilijk om in deze tijd aan een club te komen. Ze willen liever jongere spelers. Ik weet dat ik het nog zou kunnen, maar ik ga niet bij clubs zitten slijmen over of ik mee kan doen. Het ziet ernaar uit dat het einde voetbalcarrière is. Ik zie het niet voor me dat er nog iets op mijn pad komt. Ik ben nu 33 en in de voetbalwereld ben je dan niet meer de jongste.’

Ondertussen is de oud-speler van Ajax zich aan het oriënteren over de toekomst. Het volgende hoofdstuk uit zijn leven lijkt eraan te komen en dus weegt hij meerdere opties af. ‘Er zijn wat dingen die op je pad komen. Je zet alles op een rijtje, want als ik ergens aan begin, moet het voor honderd procent zijn. Ik moet er dus ook honderd procent achterstaan. Ik wil gelijk weer aan de bak. Dat was met voetbal zo en na mijn carrière ook. Die kleine wordt dan alweer één jaar, dus dan komt er ook meer ruimte om andere dingen te doen. Het is voor mij ook de eerste keer, want ik heb alleen maar gevoetbald. Ik kijk er wel naar uit.’

‘Het kan nog alle kanten op’, zo laat Duarte weten. ‘Ik heb ideeën in de sport, maar ook ideeën die niets met sport te maken hebben. Ik heb altijd gevoetbald, dus ik vind het wel leuk om totaal iets anders te gaan doen. Nu kom je erachter dat er veel leuke dingen zijn naast het voetbal. Voetbal is niet het hele leven. Voetbal is leuk, want je wordt bekend en verdient je centjes met je hobby, maar het is niet alles. De voetbalwereld is ook een hele vieze wereld. Naarmate je ouder wordt, ga je die dingen herkennen. Ik heb heel veel vrienden gehad en daar zijn er niet veel van overgebleven.’

Het reilen en zeilen rond Ajax volgt hij nog altijd. Het is voor Duarte een speciale club en bovendien blijkt hij als toeschouwer nog altijd erg goed op de hoogte van de clubs wiens shirt hij in het verleden heeft gedragen. ‘Ik volg Ajax, Sparta Rotterdam en Heracles Almelo – de clubs waarvoor ik langere tijd heb gespeeld - nog steeds. Als de wedstrijden bezig zijn en ik ben thuis, dan kijk ik sowieso. Als ik het niet kan kijken, zoek ik er zo veel mogelijk over op. Ik blijf fanatiek. Ik kom zelf uit Rotterdam, maar was van kleins af aan al Ajacied. Er kwam een droom uit door voor de club gespeeld te mogen hebben.’

Het is de aanzet voor een gesprek over zijn tijd bij Ajax. Hij speelde tussen 2013 en 2016 voor de club uit de hoofdstad en noemt zijn eerste seizoen als het hoogtepunt. ‘We werden kampioen en ik speelde in de Champions League in Camp Nou. Het zijn dingen die je voor altijd bijblijven. Dat jaar speelde ik tegen AC Milan mijn beste wedstrijd, alleen toen raakte ik geblesseerd. Ik werkte samen met Frank de Boer. Hij was niet per se een prater, maar ik vond zijn trainingen wel altijd heel goed. Als mensen aan mij vragen wie mijn beste trainer is geweest, dan zeg ik Peter Bosz en daarna komt Frank de Boer.’

Waar Duarte dus met een warm gevoel terugkijkt op zijn periode in Amsterdam, kijkt hij met een minder positief gevoel naar het Ajax van nu. ‘Ik heb dit seizoen veel wedstrijden van Ajax met een gevoel van irritatie zitten kijken’, geeft hij toe. ‘Soms wilde ik niet meer kijken, omdat het er echt niet uitzag. Gelukkig zijn ze wel alweer een beetje omhoog geklommen. Er is een technisch directeur (Sven Mislintat, red.) geweest die er een puinhoop van heeft gemaakt. Als ik naar Ajax kijk, zie ik niet veel spelers meer waarvan ik denk: daar ga ik voor zitten. Ik heb Ajax nog nooit zo gezien. De club heeft weleens mindere jaren gekend, maar dat betekende dan dat ze tweede werden. Ajax blijft een grote club, dus ze komen er wel weer bovenop. Het is zaak om weer wat leuke spelers te halen, jongens met ervaring ook.’

De mindere prestaties hebben volgens de oud-speler van onder meer ook het Griekse Aris Saloniki niet alleen te maken met de kwaliteit van de huidige spelers van Ajax. Ook zet hij zijn vraagtekens bij de mentaliteit. ‘Vroeger was het totaal anders. Het was knokken, je had ervaren spelers en de jonge jongens luisterden naar de ouderen. Nu heb je heel veel jongeren, ze verdienen een beetje centjes en geven niet hun hele hart meer. Zo lijkt het in ieder geval van buitenaf. Al heb je nu ouderen in de kleedkamer, de jongeren geven gewoon een grote mond terug’, aldus Duarte, die aangeeft dat de jongere spelers dat in zijn tijd bij Ajax niet eens durfden. ‘Je ging meters maken voor de ouderen en jongens met status. Dat was het voetbal. Nu hebben alle jongeren een grote bek. Het lijkt alsof ze geen vuile meters willen maken. Ik denk dat het een generatieding is.’

Toch heeft Ajax nog enkele spelers in de gelederen die de kar zouden moeten kunnen trekken. Steven Berghuis wordt geregeld genoemd, maar heel veel verder dan dat komt Duarte eigenlijk niet. ‘Nu moet ik een speler als Berghuis noemen, maar vroeger had je echt hele andere namen. Er is nu maar weinig over. Bergwijn ook wel, maar hij is nog niet heel oud. En met alle respect, maar Van den Boomen vind ik ook niet echt een grote naam. Vroeger had je sowieso drie of vier grote namen in het team. Nu moet je naar een speler als Hato gaan kijken om de kar te trekken. In mijn tijd waren spelers als Niklas Moisander, Christian Poulsen, Siem de Jong en Daley Blind de leiders van het team.’

Ervaring is een veel gebruikte term in de voetbalwereld. Door de jaren heen doen spelers het, in binnen- of buitenland, op, om het vervolgens weer over te brengen op de volgende generatie. Maar wat brengt het nu echt concreet met zich mee? ‘Het komt terug in het herkennen van situaties, maar het heeft ook te maken met de manier van dingen overbrengen en de sfeer in de kleedkamer. Als je een jongere speler bent en je hebt jongens met ervaring in het team, dan voel je dat. Je gaat er automatisch anders mee om als je weet dat je spelers in het team hebt die het allemaal al hebben meegemaakt. Als je in een team komt waarin spelers al vier keer kampioen zijn geworden en in de Champions League hebben gespeeld, dan kijk je er heel anders naar als jongen die net komt kijken.’

Het team van Ajax blijft jong, maar met de komst van Jordan Henderson is de eerste dosis ervaring naar de club gehaald. De middenvelder speelde bijna vijfhonderd wedstrijden voor Liverpool, won de Champions League en Premier League én heeft zijn werkvergunning inmiddels binnen. ‘Ik denk wel dat hij iets kan gaan betekenen, maar hij kan het niet alleen’, zegt Duarte over zijn komst. ‘Het is een speler met naam, die veel dingen heeft meegemaakt, maar ik weet niet hoe zijn staat nu is. Hij is niet meer de jongste. Ik denk dat je om hem heen nog zo’n twee spelers nodig hebt om het helemaal te gaan laten draaien bij Ajax.’ Hij ziet in Henderson een grote naam en Duarte weet dat een dergelijke speler niet zomaar wordt gehaald, maar toch zou hij in de voetbalwereld niet de eerste grote speler zijn die met hoge verwachtingen wordt binnengehaald en het uiteindelijk niet kan bolwerken. ‘Het is in ieder geval iemand die niet heel snel balverlies zal lijden en de juiste keuzes maakt’, zo veel weet hij zeker. ‘Dat kan een wedstrijd bepalen.’

De eerste wedstrijd waarin Henderson mogelijk zijn invloed kan gaan uitoefenen, is het uitduel met Heracles Almelo van zaterdag. Het is een directe ontmoeting tussen twee van Duarte’s oude werkgevers, maar met erg veel emotie beleeft hij dat niet. ‘Ik ben voetbal eigenlijk heel neutraal gaan kijken. Ik ben altijd voor Ajax geweest, maar ik kijk nu ook wedstrijden van bijvoorbeeld Feyenoord. Ajax – Heracles kijk ik ook neutraal. Ik ga er altijd vanuit dat Ajax wint, al weet je het nu niet. Alles kan gebeuren. Heracles is ook niet in hun beste doen. Ajax is juist weer een beetje aan het klimmen, het vertrouwen komt terug, dus dan denk ik dat Ajax wel gewoon moet kunnen winnen. Als ze blijven winnen, kunnen ze zomaar nog derde worden.’

De voormalig jeugdinternational van Nederland benoemt het al even: de strijd om de derde plek. Het is volgens Duarte voorlopig het hoogst haalbare voor Ajax en hij is dan ook van mening dat de Amsterdammers er vol voor moeten gaan. ‘De derde plek zou voor Ajax gewoon mooi zijn en het is mogelijk. De derde plek geeft nu recht op de voorronde van de Champions League en dat zou heel goed zijn. Als ze de Champions League echt halen, dan komt er geld binnen. Ze hebben er dit seizoen een zooitje van gemaakt, maar als je in dat toernooi speelt, willen er ook weer spelers komen. Er komen dan bepaalde spelers die je los kunt weken. Jongens bijvoorbeeld die al ergens Champions League spelen, daar minder aan spelen toekomen en wel gewoon een goede speler zijn. Bij Ajax kunnen die spelers zich dan weer doorontwikkelen. Het is voor volgend seizoen écht belangrijk om dit seizoen de derde plak te pakken.’

Jesse ter Haar (X: @jesseterhaar | E-mail: [email protected])