Schreuder maakte geen onuitwisbare indruk in België: ‘Er is nooit echt goed voetbal gespeeld’

Guillaume Maebe, Chef Sport Online bij Het Nieuwsblad, ziet de naderende samenwerking tussen Ajax en Alfred Schreuder als een logische match. De oefenmeester was het voorbije halfjaar actief als trainer van Club Brugge en hoewel de resultaten historisch goed waren, liet hij bij de zuiderburen geen verpletterende indruk achter. De Belgische journalist vertelt erover in gesprek met Ajax Showtime.

Schreuder kwam in januari 2022 aan het roer in Brugge, waar hij het stokje overnam van Philippe Clement. De Belg vertrok op zijn beurt naar AS Monaco. Schreuder had een grote achterstand op het uitblinkende Royale Union goed te maken en slaagde daar tijdens de reguliere competitie deels in. Hij eindigde met een achterstand van vijf punten op Union, maar zoals gebruikelijk in België werden de punten gehalveerd bij de switch naar de play-offs om het kampioenschap. Tijdens de play-offs kreeg Schreuder het voor elkaar om uiteindelijk op een voorsprong van vier punten uit te komen. Een reden voor roem, zou je zeggen, maar de werkelijkheid is ietwat anders.

‘Het is een beetje dubbel. Hij heeft Club Brugge kampioen gemaakt, maar het is niet zo dat er nu een grote groep mensen zegt: zijn vertrek is een waanzinnig verlies voor Club Brugge. Het gevoel dat het kaartenhuis richting volgend seizoen in elkaar zal storten, is er niet’, zo legt Maebe uit. ‘Daarmee wordt niet gezegd dat hij een slechte trainer is, verre van, maar hij heeft niet zo’n indruk achtergelaten dat hij de club naar hogere toppen heeft gebracht. Hij was eigenlijk een soort perfecte tussenpaus na het vertrek van Philippe Clement. Hij heeft ervoor gezorgd dat de motor bleef draaien, maar er is nooit echt goed voetbal gespeeld. Het aantal wedstrijden onder Schreuder waarin Club Brugge wist te overtuigen, kun je op één hand tellen. Dat is ironisch, want de kans is groot dat hij de geschiedenis zal ingaan als de man die het qua winstpercentage het beste heeft gedaan bij Club Brugge. Hij heeft namelijk in totaal 46 op 57 gepakt. Het is een gigantisch hoog aantal.’

Het resultaat wordt vaak als leidend genoemd in het voetbal, maar dit blijkt in de praktijk dus toch iets anders te liggen. Men is Schreuder in België uiterst dankbaar voor zijn bewezen diensten, maar toch veroverde hij de harten van de fans niet. ‘Het is de manier van spelen. Er is weinig bijgebleven van Club Brugge. Het begin was een beetje moeizaam’, zo vertelt de verslaggever van het Belgische voetbal. ‘Er was een duidelijk idee. Ze wilden aanvallend voetbal spelen met bezetting op de flanken. Dus een driemansverdediging, aanvallende wingers en daarvoor had je dan Lang en De Ketelaere. Maar het kwam er echt zelden uit. Club Brugge is de verdiende kampioen, maar in rechtstreekse duels met Union hebben ze geen enkele keer echt verdiend gewonnen. Dat was in heel veel wedstrijden het geval, maar hij heeft ervoor gezorgd dat Club Brugge vrijwel altijd aan het langste eind trok. Je zou kunnen zeggen dat het mooi zakelijk is afgerond. Club Brugge is efficiënt geweest op de juiste momenten. Je kunt het een beetje vergelijken met de titel van Ajax. Ajax heeft al veel mooiere titels meegemaakt en dat geldt voor Club Brugge ook. Maar het blijft natuurlijk een extra titel.’

Er wordt Schreuder zodoende een gebrek aan sprankelend spel verweten. De vraag is: ligt dit aan de mentaliteit van de trainer óf ontbreekt het in Brugge simpelweg aan de benodigde kwaliteiten om de buitenwacht te betoveren? Een sluitende verklaring heeft Maebe niet, maar wel zag hij Schreuder gedurende het afgelopen halfjaar enkele bijzondere beslissingen nemen. ‘Hij heeft een aantal spelers losgehaald van hun vaste positie en elders in de ploeg neergezet. De Ketelaere is bijvoorbeeld ideaal als een valse spits en plotseling werd hij op de flank uitgeprobeerd. Dat werkte niet supergoed en dan was het commentaar: moet Charles de Ketelaere, de man die het verschil kan maken, dan op de flank spelen?’

Bovendien bracht Schreuder bij zijn komst een oude bekende mee en daarmee wist hij ook geen indruk te maken. ‘Schreuder heeft afgelopen winter ook een eigen spits meegebracht: Sargis Adamyan. Hij heeft met hem gewerkt bij Hoffenheim. In het begin speelde hij wel en je zag dat hij een werkpaard is, maar je voelde aan alles dat hij die speler erin bracht omdat hij hem kende. Bij Club Brugge lopen leukere en voetballend aantrekkelijkere types, zoals Noa Lang en De Ketelaere. Adamyan is meer een targetman en dan krijg je een totaal andere stijl. Als het dan niet super draait, kun je maar beter zorgen dat je punten blijft halen, anders krijg je nog meer kritiek.’

Het gevoel over Schreuder is overigens niet alleen maar slecht. Opzienbarende keuzes kunnen meerdere redenen ten grondslag hebben. Eén ding is zeker: Schreuder was de eindverantwoordelijke en deinsde daar nooit voor teurg. ‘Hij maakte zijn keuzes en dat siert hem wel. Het is niet gebleken dat het een assistentje was die plotseling hoofdcoach mocht worden. Je voelde dat hij de baas was en zijn idee uitvoerde. Hoewel zijn keuzes niet altijd meevielen, heeft hij ze wel altijd gemaakt. Met het behalen van de titel heeft hij enigszins gelijk gekregen.’

De naam van Schreuder lijkt in België niet voor altijd genoemd te blijven worden, maar toch verdiende hij een mooie volgende stap in zijn carrière. Erik ten Hag is komend seizoen trainer van Manchester United, terwijl Schreuder zijn plek in Amsterdam in mag vullen. Voor Maebe kwam het nieuws niet per se als een verrassing, zeker niet door zijn verleden als assistent-trainer van de club uit Amsterdam. ‘Toen ik het nieuws las, dacht ik: ik begrijp de geschiedenis erachter. Ik dacht in het begin echter ook: is hij daar wel klaar voor? Bij Ajax zat hij al eerder en kan hij op heel veel teren, dus ik vermoed dat hij er zeker niet als een kip zonder kop zal rondlopen. Zijn manier van spelen leunt wel erg aan tegen het klassieke idee van Ajax over het voetbal. Het is logisch dat Ajax hem op het lijstje heeft gezet. Het is ook logisch dat Schreuder erop in is gegaan, want het is een stap vooruit. Het is een man met een idee die naar Ajax komt. Net als Erik ten Hag heeft hij soms een idee dat in eerste instantie niet door iedereen wordt begrepen. Qua stijl, aanpak en prioriteit heeft hij heel veel overeenkomsten met Ten Hag. Hij kan heel goed bij Ajax passen, alleen hij moet het nog wel bewijzen.’

In zijn tijd bij Ajax én bij FC Twente werd Schreuder breed geroemd om zijn omgang met de spelers. Zo is zijn band met Hakim Ziyech meer dan goed, terwijl Dusan Tadic zich ook al meermaals lovend uitliet over de inmiddels hoofdtrainer. Wat blijkt: ook de spelers van Club Brugge lijken de trainer hoog te hebben zitten. ‘Toen de titel gevierd werd, verwezen heel veel topspelers naar hem. Op persconferenties komt hij vaak juist een beetje afstandelijk over. Het zijn vaak ook hele korte persconferenties. Het lijkt eerder een beetje een meester te zijn, maar binnen de groep was Schreuder iemand die de spelers kon inspireren. Hij ondersteunde zijn spelers ook wanneer het wat minder liep. Het was niet sprankelend, maar Schreuder heeft zijn ploeg zelden afgevallen. Alleen wanneer er een gek moment was, zoals met Noa Lang destijds. Toen kon hij niet anders dan zeggen dat het niet slim was. Heel veel spelers lieten blijken: vergeet de coach niet. En dat terwijl heel veel fans deze coach wel vergeten. Binnen de spelersgroep was hij zeer geliefd. Er was altijd een duidelijke communicatie.’

In het Belgische voetbal wordt in de laatste jaren vaak in een 3-5-2-systeem gespeeld, net zoals de nationale ploeg van het land. Het is echter geen geheim dat Ajax en het 4-3-3-systeem met elkaar verankerd zijn. Ten Hag koos er in de laatste wedstrijden van het afgelopen seizoen voor om meermaals 4-4-2 te spelen en dat deed veel stof opwaaien. Maebe vertelt over de manier waarop Schreuder Club Brugge liet spelen sinds zijn komst. ‘Met Club Brugge speelde hij een beetje hybride. Een viermansdefensie die dan een driemansdefensie wordt. Zeker in de laatste weken heeft hij zich vastgepind op een soort 3-5-2, waarbij er flankaanvallers op de zijkanten staan. Je kunt het zien als Antony die op de rechtsback terechtkomt, maar wel de hele flank voor zich heeft. Schreuder is dus niet getrouwd met het 4-3-3-systeem, maar hij heeft ook weer niet allerlei nieuwe systemen uitgeprobeerd. Hij is verder gegaan met hetgeen Clement had ingezet. Op het middenveld speelde hij met een klassieke driehoek met een zes, acht en een tien. Voorin had je dan Lang en De Ketelaere, twee dynamische en snelle spelers die veel lopen.’

Het komt in de voetbalwereld vaak voor dat trainers ervoor kiezen spelers waarmee zij een goede band onderhouden mee te nemen naar hun volgende club. Hoewel Schreuder in Brugge dus goed in de spelersgroep lag, verwacht Maebe niet zozeer dat er volgend seizoen spelers van het huidige Club Brugge bij Ajax te bewonderen zijn. ‘Het is nog niet ter sprake gekomen. Misschien Adamyan, want hij wordt slechts gehuurd van Hoffenheim. Hij kwam op zijn voorspraak naar Brugge. Noa Lang of Charles de Ketelaere mikken op hoger dan Ajax. Zij willen naar een subtopper uit een top-vijf-competitie. Hans Vanaken zou heel goed passen bij Ajax, maar speelt al bijna heel zijn leven bij Club Brugge en hij is er heel gelukkig’, sluit de verslaggever af.

Jesse ter Haar (Twitter: @jesseterhaar | E-mail: [email protected])