Ethan Butera stond op het punt vergeten te worden door de Ajax-fans. Het talent transfereerde in de zomer van 2023 op zeventienjarige leeftijd van RSC Anderlecht naar Ajax. Op 22 februari 2025 droeg Butera voor het eerst tijdens een officiële wedstrijd het wit-rood-wit van de Amsterdammers. Dat was ongeveer achttien maanden na zijn overstap. In een exclusief interview met Ajax Showtime vertelt de Belgisch jeugdinternational openhartig over deze zware periode, waarin stoppen met voetbal heel dicht bij was.

We beginnen bij het eerste hoofdstuk van zijn Ajax-boek: het vertrek bij Anderlecht. ‘Ajax kwam met een mooi project voor mij. Een goed project voor mijn toekomst en voor mijn ontwikkeling. Dus ik dacht: het is nu of nooit. De club had veel vertrouwen in me. Ik was op dat moment geblesseerd, maar ze wisten dat ik terug ging komen. Toen heb ik besloten de kans met beide handen aan te grijpen’, blikt Butera terug.

In België stond Butera te boek als toptalent. De linksback hecht daar zelf echter niet veel waarde aan. ‘Ik ben wie ik ben. Mijn reputatie in België was heel goed, maar ik kwam hier niet als supertalent. Iedereen is hier een groot talent. Je speelt immers bij Ajax. Ik voelde me zeker niet verheven boven iedereen, maar ik ken mijn kwaliteiten’, legt Butera uit.

Hoewel het talent uit Ukkel niets wil weten van de stempel ‘supertalent’, liet het traject dat Ajax hem voorschotelde anders zien. ‘Normaal gesproken moest ik een paar maanden revalideren en dan zou ik topfit zijn. Het plan was om vervolgens een paar wedstrijden bij Jong Ajax te spelen om helemaal fit te worden en dan snel de stap naar het eerste te zetten.’

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

De revalidatie van Butera liep op zijn zachtst gezegd niet helemaal volgens plan. De linksbenige verdediger kreeg te maken met een forse terugslag, en dat terwijl de verhuizing naar Amsterdam sowieso al de nodige moeilijkheden met zich meebracht. ‘Het was mentaal wel moeilijk. Toen ik klein was heb ik drie jaar bij Gent gespeeld, maar verder heb ik heel de opleiding bij Anderlecht doorlopen. Ik heb veel meegemaakt bij de club en ben ook snel naar het eerste elftal gegaan. Het was niet makkelijk om bij Anderlecht weg te gaan.’

‘Mijn familie heeft daarin een grote rol gespeeld’, gaat Butera verder. ‘We zijn voor de beste optie voor mij gegaan en dat was om naar Ajax te gaan. Ik was toen zeventien en mocht nog niet alleen wonen. Het was of in een gastgezin of een volwassen familielid meenemen. Uiteindelijk is mijn vader meeverhuisd naar Nederland’, aldus Butera, die gescheiden ouders heeft. ‘Het was moeilijk voor mijn moeder. Het was de eerste keer dat een van haar zoons uit huis ging. Gelukkig is Amsterdam niet heel ver en komt ze regelmatig langs.’

Aarden bij Ajax: ‘Ik was de hele tijd alleen in de gym’

Butera kwam geblesseerd binnen bij Ajax en dat maakte het lastiger om aansluiting te vinden bij zijn teamgenoten. ‘Het sociale gedeelte was moeilijk. Normaal maak je snel nieuwe vrienden, maar ik was de hele tijd alleen in de gym. Het was moeilijk, maar ik ben mentaal sterk en een solitair persoon. Ik moest herstellen en heb het gewoon opgepakt.’

Ajax deed er alles aan om Butera aan te laten sluiten bij de groep waar mogelijk. ‘Stapje voor stapje is het sociale gedeelte meer gekomen. De club heeft het goed gedaan. Ik ging bijvoorbeeld altijd mee met teamactiviteiten en besprekingen, zelfs tijdens analyses van wedstrijden waarin ik niet in actie was gekomen hebben ze mij betrokken. Dat heeft de staf goed gedaan.’

Vriend Rayane Bounida

Rayane Bounida bewandelde een jaar eerder hetzelfde pad als Butera en dat heeft laatstgenoemde veel geholpen. ‘Rayane is een van mijn beste vrienden sinds kleins af aan. Ik speelde samen met hem bij Anderlecht en we zaten altijd in dezelfde klas op school. We waren altijd met z’n tweeën. Toen ik hem vertelde dat ik misschien naar Ajax zou komen, geloofde hij het eerst niet. Daarna heeft hij verteld hoe mooi de club is. Dat Rayane bij Ajax speelde was niet de hoofdreden van mijn komst, maar hij heeft een grote rol gespeeld’, aldus Butera.

Voor Butera was het fijn om een goede vriend bij de club te hebben. De eerste maanden waren lastig vanwege zijn blessure, maar begin 2024 werd het nog erger. De centrale verdediger annex linksback trainde eindelijk met de groep mee toen de grootste tegenslag van zijn nog prille carrière plaatsvond. ‘Ik bleef pijn houden in mijn knie, dus de fysio’s haalden mij weer naar binnen. Vervolgens mocht ik weer het veld op, maar de pijn bleef. Zo ging ik constant heen en weer. We wisten lang niet wat het probleem was, want op scans was niet veel te zien.’

Uiteindelijk kreeg Butera uitsluitsel. ‘Ik kreeg te horen dat ik geopereerd moest worden. Ik was al een jaar geblesseerd op dat moment en wilde niet onder het mes. De dokters zeiden echter dat het moest. Ik heb nog geprobeerd om door de pijn heen te spelen, maar het was onmogelijk. Toen besefte ik dat opereren de enige optie was.’

‘Heel, heel dicht bij stoppen met voetballen’

‘De tweede operatie was mentaal het zwaarst’, begint Butera te vertellen over een emotionele periode die begon in maart 2024. ‘Bij de eerste operatie was ik heel overtuigd dat ik sterker terug zou komen. En dan krijg je de volgende tik. Veertien maanden gerevalideerd voor helemaal niets. Terug bij af. Ik heb me afgevraagd of voetballen nog ging lukken voor mij.’

Die laatste vraag beantwoordde hij bijna negatief. ‘In mijn hoofd dacht ik al: ik wil stoppen met voetballen. Ik kan en wil het gewoon niet meer. Aan de andere kant ben ik niet voor niets naar Ajax gekomen en het is mijn droom om voetballer te worden, maar ik was heel, heel dicht bij stoppen met voetballen.’

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

‘Je ziet opeens alles in elkaar storten. Mijn hele leven draaide om voetbal’, vervolgt Butera. ‘Altijd ben je een talent geweest en het volgende moment gelooft niemand meer in je en kijkt niemand meer naar je. Dat voel je echt zo. En je hoorde ook mensen praten en zag dingen op social media voorbij komen dat het klaar was met mij.’

Na een goed gesprek met zijn vader en met de steun van zijn familie hebben ze besloten om er nog een laatste keer voor te gaan. ‘We doen het een laatste keer was de uitkomst. Als het lukt, lukt het. Als het niet lukt, dan hebben we alles geprobeerd en gaan we een ander pad vinden. Ik dacht: het is nu of nooit’, vertelt Butera. ‘De negatieve berichten vormden ook een bron van motivatie voor me. Ik wilde laten zien dat het nog niet klaar was met me.’

Pijnvrij debuut voor Ajax

Na bloed, zweet, tranen en vele uren in de gym ging het de goede kant voor Butera. Op 29 januari van het vorige kalenderjaar maakte de Belg voor het eerst wedstrijdminuten tijdens een oefenwedstrijd van Jong Ajax tegen de talenten van Paris Saint-Germain en op 22 februari volgden zijn eerste officiële minuten tijdens een bekerwedstrijd van Ajax O19 tegen Helmond Sport O19. Hij stond in de basis. ‘Na 25 minuten keek ik op de klok en kon ik eigenlijk niet meer. Ik dacht dat het al bijna rust was. Dan weet je dat je van ver komt.’

Uiteraard overheerste er een gevoel van blijdschap na zijn debuut voor Ajax. ‘Het voelde zo lekker. Voor de operatie trainde ik altijd met een steek in mijn knie en nu speelde ik zonder pijn en was ik niet bang om een duel in te gaan’, zegt Butera, terwijl er een glimlach op zijn gezicht tevoorschijn komt. ‘Het is een lange weg geweest en in het begin ben je wel voorzichtig met je knie en ik ga extra goed met mijn lichaam om. Maar met de adrenaline tijdens een wedstrijd en naarmate ik meer minuten maakte, verdween de angst.’

Jong Ajax maakte op 7 maart 2025 voor het eerst gebruik van Butera. Het betekende zijn debuut in het betaald voetbal, achttien maanden na zijn komst. ‘Dat was wel even iets anders dan bij O19. In een stadion met duizenden supporters en een mooie sfeer, daar doe je het allemaal voor. Toen dacht ik wel even terug aan mijn revalidatie. Het was emotioneel, maar ik was vooral blij. Ik kon niet stoppen met lachen. Het voelde heerlijk. M’n glimlach verdween maar niet. Ik zat helemaal in mijn eigen bubbel’, vertelt een vrolijke Butera.

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Ajax voorzichtig met Ethan Butera

Butera maakte mondjesmaat meer minuten, maar de club was erg voorzichtig. In het huidige seizoen zat de tot linksback omgetoverde Belg eind september pas voor het eerst bij de wedstrijdselectie van Jong Ajax. ‘Na zo’n lange blessure heb je altijd kleine pijntjes. Mijn knie was het probleem niet meer, maar alles rond mijn knie moest sterker worden. We hebben een plan gemaakt om rustig op te bouwen. Daar hebben we ons aangehouden en nu ben ik topfit aan het worden.’

Inmiddels maakt Butera regelmatig de negentig minuten vol bij Jong Ajax en daarmee raken steeds meer supporters bekend met de kwaliteiten van de verdediger die enigszins in de vergetelheid was geraakt. ‘Ik ben iemand die met veel passie speelt en ben heel comfortabel aan de bal. Een van mijn grootste kwaliteiten is linies doorbreken met mijn passing.’

Bij Ajax speelt Butera op een nieuwe positie. ‘Ik speel hier vooral als linksback en daar voel ik me goed. Bij Anderlecht speelde ik altijd centraal achterin, dus het was wel aanpassen; andere lichaamshouding en het overlappen. Hoe meer wedstrijden ik speel, hoe lekkerder ik me voel op deze positie.’

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Drama-seizoen Jong Ajax en persoonlijke doelstellingen 

Ajax zal blij zijn dat Butera fit is en dat hij kan gaan toewerken naar het inlossen van zijn beloften. Daarvoor moet hij nóg fitter worden. ‘Ik voel dat ik fysiek nog iets minder ben dan anderen. Ik verricht veel extra werk naast ons reguliere schema; ik ben veel bezig in de gym, met fysio’s en voeding. Ik moet fit blijven en veel minuten maken, dan bouw ik mijn ritme op’, aldus Butera, die nog niet alles heeft laten zien bij Jong Ajax wat hij in zijn mars heeft.

Het doel voor Butera, net als voor eigenlijk iedere Jong Ajax-speler, is het eerste halen. ‘Ik blijf hard werken en hoop dat die stap zal komen. Iedereen bij Jong Ajax zit dicht bij, want het kan heel snel gaan. Gewoon jezelf laten zien, en ook een beetje geluk hebben. Vanuit mijn perspectief is het een extra motivatie dat veel jongens nu de kans krijgen. Er zijn plekken die vrijkomen en je moet er alles aan doen om zo’n plek te grijpen’, klinkt hij ambitieus.

‘Mijn carrière is geslaagd als ik veel prijzen win met mijn club en met het nationale elftal, mijn naam vestig in de geschiedenis van het voetbal en dat ik goed voor mijn familie kan zorgen, dat iedereen een dak boven hun hoofd heeft’, gaat Butera verder in op zijn ambities. ‘Ik hoop en denk dat het allemaal gaat lukken. Dan is dit hele verhaal, met alle blessures en tegenslagen, mooi om op terug te kijken.’

Voorlopig maakt Butera zijn minuten voor Jong Ajax. ‘Het is fijn dat ik steeds fitter word, maar als voetballer wil je winnen. Voetbal is geen individuele sport, maar een teamsport. Ik denk dat we als team prima spelen. De uitslagen laten alleen zien dat prima niet goed genoeg is’, doelt hij op de slechte resultaten van de eerste seizoenshelft.

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

‘Iedereen binnen het team beseft dat het zo niet langer kan en we zijn bezig met een goed traject. De staf heeft een goed plan en ik denk dat we na de winterstop betere resultaten gaan behalen. We zijn Ajax en de huidige positie op de ranglijst past niet bij Ajax’, vertelt Butera. ‘We hebben goede meetings gehad en onszelf goed in de spiegel aangekeken. Ik heb vertrouwen in de tweede seizoenshelft.’

‘Als Ajax een mooi plan heeft, dan ga ik verlengen’

Butera’s contract loopt na het huidige seizoen af. De negentienjarige verdediger voelt nog altijd veel vertrouwen vanuit de club. ‘Als Ajax een mooi plan voor me heeft, dan ga ik verlengen. Ik blijf gefocust op het voetbal, het opbouwen van ritme en mijn ontwikkeling en dan komt de rest vanzelf. Ik heb er zelf veel vertrouwen in. Als de plannen goed zijn, is Ajax de juiste club voor mij’, gaat Butera in op zijn contractsituatie.

‘In het begin was het wel even wennen, want het is anders dan België’, begint Butera aan zijn afsluiting. ‘Het Nederlandse accent was soms moeilijk te verstaan bijvoorbeeld; ik ben van huis uit Franstalig. Inmiddels heb ik er geen moeite meer mee. Ik voel me thuis bij Ajax en in Amsterdam. Er is een leuke sfeer bij de club en het is een leuke stad.'

Bram Bark (X: @Bram_Bark | E-mail: b.bark@ajaxshowtime.com)