Misehouy dartelt bij Jong Ajax, waar Van Axel Dongen zijn rentree maakt

De technicus is sterk aan het seizoen begonnen, zowel qua spel als qua statistieken. Ook in de wedstrijden waarin Jong Ajax als team te kort kwam, wist hij zich al meermaals te onderscheiden. Tegen FC Emmen had Misehouy het andermaal op zijn heupen. Met twee fraaie assists op David Kalokoh en Mika Godts, had hij een cruciaal aandeel in Jong Ajax’ eerste punt van het seizoen. Een schitterende actie, waarbij hij meerdere tegenstanders verschalkte, had een doelpunt verdiend, maar kreeg dat niet. In die zin bewijs dat niet letterlijk alles lukte bij de middenvelder. Soms was een pass te hard of werd een bal niet helemaal lekker verwerkt. Naarmate het duel vorderde, werd heel Jong Ajax bovendien minder, een ontwikkeling waar ook Misehouy zich niet aan wist te onttrekken. Over de gehele wedstrijd genomen deed het talent echter andermaal wat hij moest doen: uitblinken in Jong Ajax.

Het was een terugkerend patroon in de eerste vier wedstrijden van Jong Ajax, dit seizoen: koste wat het koste opbouwen van achteruit. De lange bal leek haast wel verboden. Het leverde soms fraaie aanvallen op, maar leidde ook met enige regelmaat tot knullig balverlies en tegendoelpunten. Tegen FC Emmen leken die principes, zeker in de tweede helft, echter ineens niet meer heilig. Charlie Setford speelde op een gegeven moment de ene na de andere lange bal, al kwam het het spel van Jong Ajax niet bepaald ten goede. Dat werd namelijk steeds slordiger en minder verzorgd en elke tweede bal leek op een gegeven moment voor Emmen.

De vraag is wat de verklaring is voor deze ogenschijnlijk plotse switch. Het is verre van ondenkbaar dat Dave Vos zijn ploeg iets meer vrijheid heeft gegeven in het spelen van de lange bal, omdat hij ook zag dat het onder hoge druk in de opbouw te vaak fout ging. Tegelijkertijd is het opvallend dat Jong Ajax de lange ballen vooral in de tweede helft speelde, waarin het lang een voorsprong verdedigde. Dat hebben de beloften dit seizoen nog nauwelijks eerder hoeven doen. En met vier nederlagen uit evenzoveel duels, is het ook niet gek als er – met een resultaat gevoelsmatig zo dichtbij – toch wat paniek ontstaat, met de lange ballen tot gevolg. Hoe dan ook, blijft het een interessante ontwikkeling om te volgen.

Hij speelde zijn laatste duel in april van dit jaar, waarna een blessure hem ruim vijf maanden aan de kant hield. Tegen FC Emmen mocht Amourricho van Axel dongen dan eindelijk weer minuten bijschrijven. Hij kreeg een halfuur en liet daarin gelijk alweer goede dingen zien. Zo spectaculair en explosief als hij kan, was het nog niet bij de linksbuiten, die duidelijk nog wedstrijdritme ontbeerde.

Toch viel aan de kleine dingen duidelijk te zien dat hij het voetballen nog verre van verleerd was. Aannames op lastige plekken, korte passeerbewegingen, waarmee hij toch even wat ruimte voor zichzelf creëerde. Met het gogme zit het duidelijk nog wel goed. Ook fysiek hield Van Axel Dongen zich goed staande. Zeker in het laatste kwartier werd het duel steeds fysieker, maar de buitenspeler liet zich niet van zijn stuk brengen en toonde aan zelf ook over aardig wat body te beschikken.

Dat Setford een getalenteerde keeper is, moge duidelijk zijn. Dat hij wat wispelturige trekjes heeft, echter ook. Zo bleek maar weer tegen FC Emmen, waar hij in de eerste helft met twee uitstekende reddingen - eenmaal in de één op één en eenmaal op een schot van dichtbij uit een corner – een belangrijk aandeel had in de voorsprong van Jong Ajax. Toch zaten er ook enkele ballen tussen die hij op zijn zachtst gezegd beter had kunnen verwerken en één zo’n moment leverde niet al te lang na rust de 2-1 op. Het is niet de eerste keer dit seizoen dat Setford er niet lekker uitziet bij een tegendoelpunt en dat is een patroon waar hij echt vanaf zal moeten, wil hij de stap richting de Eredivisie zetten. Maar goed, dat is natuurlijk ook weer waar Jong Ajax voor bedoeld is.

Bademba Barrie (Twitter: @Bademba__Barrie | E-mail: [email protected])