Krol bespreekt 'mooiste' finale: 'Als je in stadion van je beroemde rivaal ook nog de Europa Cup kan winnen...'

'Elke cup is "de mooiste", maar voor mij was dit daadwerkelijk de mooiste', begint de inmiddels 76-jarige Krol. 'Want ik heb het jaar daarvoor tegen Panathinaikos de finale niet kunnen spelen wegens een gebroken been. Het was prachtig en dan vooral omdat het in Rotterdam was.' Eén jaar eerder won Ajax ook de Europa Cup I-finale, toen op Wembley tegen Panathinaikos (2-0).

Ajax speelde die Europese finale in het stadion van aartsrivaal Feyenoord. Dat lag in die tijd ook al gevoelig. 'De rivaliteit was toen natuurlijk al heel groot, Amsterdam tegen Rotterdam. Eerder dat seizoen wonnen we al met 5-1 van Feyenoord in De Kuip. Als je dan in het stadion van je beroemde rivaal ook nog de Europa Cup kan winnen, dan geeft dat extra motivatie', zegt Krol.

Ajax was vanaf de eerste minuut beter in de finale tegen Inter. Het elftal van de Roemeense trainer Ștefan Kovács domineerde en gaf Inter geen moment ruimte om te voetballen. In de eerste helft was Ajax al twee keer dicht bij de openingstreffer, maar hij viel niet.

Krol had die 1-0 graag gemaakt, maar hij raakte de paal in de eerste helft. Dit schot kwam vanaf de rechtsbuitenpositie, terwijl hij als linksback stond opgesteld. 'Dat was tekenend voor ons voetbal. Zoals Johan Cruijff soms op de linksbackpositie of de liberopositie terechtkwam. Dat zat in ons voetbal en dat kwam zo uit.'

Sjaak Swart leek de score daarna te openen, maar de arbitrage zag terecht dat Mister Ajax een handsbal maakte. In de tweede helft bleef Ajax domineren en speelde het Inter weg. Dit was het begin van het totaalvoetbal van Ajax, dat speelde tegen het wat verouderde catenaccio van Inter. Een ontwikkeling die in de jaren daarvoor in gang is gezet door trainer Rinus Michels.

Michels wist dat het spel van Ajax moest veranderen om van Italiaanse teams te kunnen winnen. 'In 1969 verloor Ajax in de Europa Cup I-finale nog met 4-1 van AC Milan. Dat was voor Michels - die zijn tijd ver vooruit was - het signaal om een manier te vinden om de Italianen te breken. In 1972 lukte dat, in de finale nota bene, tegen een van de topclubs uit Italië. Dat was het gevolg van het beleid van Michels, dat door Kovács werd doorgezet', legt Krol uit.

'Kovács gaf ons net wat meer vrijheid dan Michels, al bleef de discipline hetzelfde', vertelt Krol. 'Als de posities maar bezet waren. We hadden zelfdiscipline, we wisten precies wat we moesten doen en waren conditioneel ook ijzersterk. Ook verdedigend stonden we als een huis en dat begon al hoog op het veld als we de bal verloren. Daardoor konden we spelen zoals we wilden en dat zag je in die finale.'