Tahamata is 'boos' op Ajax: 'Daardoor lijkt het alsof ik de schuldige ben'

Allereerst komt hij te spreken over zijn vertrek bij Ajax. Het was februari 2024 toen Tahamata de club, die hem een werkweek van twintig in plaats van veertig uur aanbood, verliet. 'Ik werd een beetje gepusht door de club. Ik was ook niet de enige. Ik heb nog een afscheid gehad, maar de anderen niet. Dat zijn Gerald Vanenburg, Winston Bogarde, John Heitinga, Dennis Bergkamp en Van ’t Schip is ook een verhaal apart. Dat zijn iconen en wij verdienen dat niet', aldus Tahamata.

'Ik ben boos op ze', geeft de dribbelaar van weleer vervolgens toe. 'Waarom? In de pers zeggen ze: we hebben goed contact met hem. En ze laten me gewoon links liggen. Ik zat te wachten op een telefoontje, maar ik heb het opgegeven. Als je zo veel legends zomaar weg laat lopen… Ik wil niet groter zijn dan de club. Ajax is groot en ik ben maar een klein Molukkertje. Als ze gewoon eerlijk tegen me zijn, dan gaan we het gesprek aan en kunnen ze tegen mij zeggen: het is goed zo. Dan weet ik ook wat het is.'

Vervolgens krijgt Tahamata een belangrijke vraag: stel dat Ajax nu alsnog belt, wat dan? 'Dat hadden ze vanaf het begin al moeten doen', klinkt de reactie van de oud-Ajacied luid en duidelijk. 'Als ze wilden dat ik naar huis zou komen en vonden dat een jaartje Berlijn goed was geweest, dan hadden ze kunnen zeggen: wij gaan Simon terughalen. Ik vind het jammer dat het zo heeft moeten lopen. Het heeft te lang geduurd'. Hiermee lijkt een terugkeer van de 68-jarige Nederlandse Molukker niet meer te gebeuren.

Overigens vindt de voormalig voetballer het niet lastig om negatief over de club Ajax - waarvoor hij zoveel liefde voelt - te praten, zo vertelt hij. 'Ik vind het helemaal niet lastig, want ze spelen een beetje met me. Door te zeggen: wij gaan Simon terughalen en hebben een goede band en contact met hem. Daardoor lijkt het net alsof ik de schuldige ben en niet meer wilde. Als zij van het begin af aan hadden gezegd je hoeft niet naar Berlijn, kom maar naar ons, dan zou het makkelijker zijn.'

Tot slot komt Tahamata te spreken over het Ajax-DNA. Hij ziet het langzaam maar zeker verdwijnen bij de club en is van mening dat Ajax zijn talenten daarmee geen goede dienst bewijst. 'Wij zijn ermee groot geworden. Je maakt het moeilijker voor de kinderen. Er was een meneer, Johan, hij had nummer veertien, die zei: je kunt het heel makkelijk maken.'