Schöne zag andere kant Ziyech: 'Op een gegeven moment ging het draaien en lag iedereen voor zijn voeten'

‘We hadden een hele goede klik, speelden natuurlijk naast elkaar', begint Schöne over de samenwerking met De Jong. 'Als je in de problemen kwam, speelde je hem in en hij dribbelde er een paar voorbij. Het was absurd hoe goed hij dat seizoen was. De manier waarop we speelden was heel lastig te bespelen. Hij zakte vaak uit, ga er maar achteraan. Hij is met bal volgens mij sneller dan de meesten zonder bal. Enorm belangrijke speler.’

Dat de samenwerking tussen Schöne en De Jong eindig was, had de middenvelder snel door. ‘Je zag aan alles dat hij klaar was voor de volgende stap. Hij ging naar een club die het beste bij hem past. Hij speelt er nu al jaren en is daar een vaste waarde. Ook een dragende kracht bij het Nederlands elftal, waar hij onmisbaar is. Ik ben wel fan, ja.’

Ook over Van de Beek heeft Schöne mooie woorden. ‘Hij paste enorm goed bij ons. Het is een speler met enorm veel diepte. Dat jaar was Tadić de spits en als hij terugzakte en Donny ging er overheen, dan was er altijd iemand vrij. Dat werkte enorm goed. Hij (Van de Beek, red.) had een enorm loopvermogen. In de zestien was zijn aanname ook altijd goed. Aannemen en dan rustig erin leggen, het hoeft niet hard. Kijk naar de goal uit bij Tottenham.’

Een speler die voor de buitenwacht minder uitgesproken was, maar waar Schöne een goede klik mee had, was Ziyech. ‘Balkunstenaar', is het eerste dat in de gedachten van de huidig NEC-speler opkomt. 'Als Mazraoui er overheen ging en hij naar binnen kwam, was hij niet te houden. Ik zei ook tegen hem: ook als jij een man in je rug hebt, ga ik jou de bal inspelen. Jij moet daar de assists gaan verzorgen. Dat klikte enorm goed. Hij was heel belangrijk met zij traptechniek, zijn dribbels en de assists die hij heeft gegeven dat jaar. Buiten het veld was ik ook goed met hem. We zaten ook naast elkaar in de kleedkamer, dus daar werd wel vaak geouwehoerd.’

Schöne merkte in de manier waarop over Ziyech gesproken werd door mensen buiten de club, dat men de Marokkaans international een stuk minder goed kent dan hijzelf. ‘Hakim is mentaal heel sterk. Maar omdat hij niet het achterste van zijn tong liet zien, was het vaak: oh, hij wil niet. Het is ook niet het leukste van het vak om elke keer met kritische journalisten te praten, maar het hoort erbij. Ik ga er anders mee om dan hij, maar hij wordt gelijk neergezet als: hij heeft er geen zin in. In die periode kreeg hij ook wat kritiek, maar daar is hij overheen gestapt. Hij is zelf niet veranderd, maar op een gegeven moment ging het draaien en lag iedereen voor zijn voeten. Dat is enorm knap, want als je mentaal wat minder sterk bent, had je daar heel veel last van kunnen hebben.’