Gooijer onderscheidt zich bij Jong Ajax dat de voetballende oplossing niet vindt

Resultaat is bij Jong Ajax van ondergeschikt belang. De ontwikkeling van de spelers staat voorop. Daarom probeert Ajax Showtime naast het wedstrijdverslag ook analytischer te kijken naar de wedstrijden van de beloftenploeg. Wat viel erop? Wie onderscheidden zich? En welke eventuele conclusies kunnen er worden getrokken? Jong Ajax-watcher Bademba Barrie zet de meest opvallende zaken uiteen. Ditmaal na de 1-2 nederlaag in de eerste thuiswedstrijd van het seizoen, tegen De Graafschap.

De Amsterdamse beloften begonnen andermaal in een zeer aanvallende opstelling. Met Kian Fitz-Jim op zes, Silvano Vos centraal achterin en Diyae Jermoumi en Ar'jany Martha op de backposities. Het mocht zeker voor rust niet baten. De bezoekers kwamen in de openingsfase tweemaal eenvoudig door over Jong Ajax' linkerflank en zodra de 0-1 op het bord stond, was de noodzaak om de aanval te zoeken er niet meer zo. Het gevolg was maar weer eens een wedstrijd zoals Jong Ajax die er vorig seizoen zoveel speelde, waarin het zich geen raad wist met de weinige ruimtes die het geboden werd en dus tandenloos oogde. Na rust leek Jong Ajax even wat meer te creëren, maar bleek de 0-2 uiteindelijk toch funest voor de Amsterdamse aanvalsgeest.

Mika Godts kan heel goed voetballen. Tegen De Graafschap bewees hij ook eens te meer dat te term rasvoetballer voor hem geen superlatief is. De jonge Belg had enkele fraaie acties in huis en was zijn tegenstander zeker in de één op één meermaals te slim af. Toch was de linksbuiten van dienst ook flink zoekende tijdens de wedstrijd. Zijn acties mochten dan fraai zijn, ze leverden maar weinig op en eindigden vaak met een ietwat ideeloos ogende bal tussen meerdere spelers in. Of dat lag aan Godts die het vizier niet op scherp had of zijn teamgenoten die niet of te laat door hadden wat hij wilde? Een beetje van beide. Feit is wel dat er dit seizoen naar Godts gekeken zal worden om Jong Ajax in wedstrijden als deze. Vaak is er dan een stukje genialiteit nodig om de ploeg over een dood punt heen te helpen en de creatieveling is bij uitstek een voetballer die dat kan leveren. Tegen De Graafschap wist Godts echter onvoldoende aan die verwachting te voldoen.

Was alles op De Toekomst dan kommer en kwel? Zeker niet. De verdediging mag dan ook tegen De Graafschap weer een heikel punt zijn geweest, Tristan Gooijer wist zich bij vlagen toch te onderscheiden. In verdedigend opzicht stond hij een aantal keer zijn mannetje en zeker voetballend viel Gooijer meermaals positief op. Voor iemand met zijn fysiek toont hij zich verrassend wendbaar en technisch. Hij wist ook tegen De Graafschap weer op een combinatie van fysieke kracht en techniek meermaals meerdere tegenstanders van zich af te houden.

Dat de fysiek sterke Gooijer tegelijkertijd over zachte voetjes beschikt, bleek wel uit zijn fraaie assist op Kristian Hlynsson. Een boogballetje dat met gevoel achter de verdediging en precies in de loop van de IJslander werd gegeven. De waarheid gebiedt echter wel te zeggen dat Gooijers eindproduct over de hele wedstrijd nog te vaak te wensen over liet. Desalniettemin was het weer een veelbelovend optreden van de jonge verdediger. Tegen De Graafschap speelde Gooijer in het centrum, maar hij kan ook op beide backposities uit de voeten. Met die veelzijdigheid en de verdedigende malaise bij Ajax 1, lijkt het gezegde dat er meerdere wegen naar Rome leiden in deze zeer toepasselijk.

Het was in Groningen al te zien en ook tegen De Graafschap bleef Jong Ajax stoïcijns van achteruit opbouwen en voetballen. Lange ballen genieten in Amsterdam natuurlijk sowieso al zelden de voorkeur, maar bij de beloften lijken ze tot dusverre haast verboden. Charlie Setford haalde het leerwerk tegen De Graafschap haast ontelbaar vaak onder zijn voet, zelfs als een verre trap de logischere en veiligere keuze leek. Alles om toch de voetballende oplossing te zoeken.

Het leverde alleen vrij weinig op en dat sluit aan op het eerder beschreven tandenloze spel van Jong Ajax. Doordat De Graafschap niet zo fel druk zette als FC Groningen kwam de ploeg van Dave Vos minder vaak in de problemen. Hachelijke situaties zoals in de Euroborg ontstonden er op De Toekomst nauwelijks. Dat had echter ook tot gevolg dat Jong Ajax wel wilde voetballen, maar de voetballende oplossing vaak niet vond. De bal ging achterin wel rond en via een individuele actie van bijvoorbeeld Fitz-Jim, Godts of Gooijer ontstond er zo nu en dan wel eens wat dreiging. Over het geheel was het echter te weinig om De Graafschap echt pijn te doen.

Bademba Barrie (Twitter: @Bademba__Barrie | E-mail: [email protected])