Van Hanegem gaat niet mee in kritiek op Weghorst: 'Dat opleggen van dingen...'

'Ja, Wout is soms een rare kwibus', begint Van Hanegem in gesprek met het Algemeen Dagblad. 'Maar dat hij juichend wegliep na een doelpunt, daar hoefde hij zich helemaal niet voor te verantwoorden. Het is niet zo dat wij met z’n allen bepalen hoe hij moet juichen. Dat moet iedereen voor zichzelf weten. Dat opleggen van dingen, ik heb er mijn hele leven al een enorme hekel aan gehad.'

Op zijn beurt geeft Vissers in de Volkskrant aan niet verbaasd te zijn over de gang van zaken. 'Ach, op Wout Weghorst valt best iets aan te merken, maar als Wout was geweest zoals de meeste Nederlanders, door mee te drijven met de stroom, had nooit iemand van Wout Weghorst gehoord. Dan was hij vermoedelijk zo’n amateurvoetballer geweest met een scherpe mening over internationals.'

'Hij kwam bovendrijven door zijn passie en werklust, waarvan sommigen gruwen, omdat dat hele pakket Wout soms een beetje veel is', gaat de columnist verder. 'Maar Wout is Wout. Daarbij wist hij tijdens het juichen van alles wat wij nog niet wisten, toen de machines in de meningenfabriek al op volle toeren draaiden.'

'Hij wist dat het inmiddels relatief goed ging met Szalai. Hij moest een tijdje warmlopen, want hij wist ook al dat hij na de onderbreking een belangrijke strafschop moest nemen. Hij was behoorlijk opgelucht toen hij scoorde.'

Overigens wil Vissers niet ontkennen dat Weghorst zich liet gaan na zijn benutte strafschop. 'Hij kreeg ladingen bagger over zich heen, zoals wel vaker. Hij kan het hoe dan ook nooit goed doen. Hij is volgens critici een uitslover, een engnek. Het zal hem best pijn doen, maar vermoedelijk niet overdreven veel. Hij concentreert zich vooral op zijn totale Wout-zijn en kent de statistieken uit het hoofd.'