Louis van Gaal heeft bij Tussen de Palen op Ziggo Sport een fraai inkijkje gegeven in de weg naar de Champions Leaguewinst in 1995. Samen met Danny Blind blikt hij terug op de zegetocht en vertelt hij over zijn keuzes en de kwaliteiten van het team en een aantal individuen. Ronald de Boer is één van de spelers die Van Gaal onderschat noemt.‘ Hij was al een goede spits, maar kon in mijn ogen een nog
betere speler worden als rechtshalf, stelt de succescoach. 'Alleen op die plek had hij een probleem
bij balbezit van de tegenstander, het omschakelen. Maar gelukkig hadden we
Danny om dat op te vangen. Die speelde dan voor zijn verdediging.’
De Boer begon in de finale tegen AC Milan als spits. Van Gaal bracht later zowel Patrick Kluivert als Nwankwo Kanu in, maar liet de Grotebroeker staan en haalde de zieke
Jari Litmanen en middenvelder
Clarence Seedorf eraf. ‘Ik wisselde Seedorf heel vaak voor Ronald de Boer, omdat die laatste veel meer creativiteit had. Alleen Seedorf voerde zijn taken bij balbezit van de tegenstander beter uit', legt Van Gaal uit.
Toch wilde de Amsterdamse oud-coach meer aanvallende stootkracht zien in de slotfase van de wedstrijd. 'Dus ik bracht Kluivert en Kanu, dat waren in mijn ogen spelers die beter als spits konden spelen dan De Boer. Daarom wisselde ik Seedorf. Dat heeft hij me niet in dank afgenomen.'
Tekst gaat verder onder de foto.
Ondanks de Champions Leaguewinst had Clarence Seedorf veel moeite met zijn wissel in de finale.
Danny Blind looft volwassenheid en herkenning van situaties bij Ajax in 1995
Blind komt vervolgens te spreken over het team als geheel en benoemt de volwassenheid van het elftal. ‘Op een
bepaald moment hadden we in De Meer ook tegenstanders die één-op-één gingen
spelen. Dan moeten Overmars en Finidi niet meer in de bal komen, maar stuur je
ze twee keer weg. Dan ging de laatste man die middenvelder was geworden weer achterin
spelen en schoof Rijkaard of ik in. Dan hadden we daar weer een man meer. Die
herkenning gaf aan hoe volwassen we waren.’
'Frank Rijkaard was een leider zonder band'
Van Gaal vond dat Blind ook na de komst van
Frank Rijkaard de aanvoerder moest blijven, maar looft de gehele as van het
Ajax van 1995. ‘Ik had met Frank, Jari en Danny drie spelers in de as met
een geweldige oriëntatie, die geweldig samenwerkten. Dat was het. Voor een goede
aanvoerder is dat punt één. Verder moet hij het ook kunnen overbrengen aan
zijn medespelers en geaccepteerd worden.’
‘Punt twee is belangrijk zijn voor het team. Frank, Jari en
Danny bepaalden wat er gebeurde; of ze druk gingen uitvoeren of naar achteren liepen.
Dat bepaalde hij’, wijst Van Gaal richting Blind. ‘Dan lijkt het me duidelijk
dat hij de aanvoerder is. Daarnaast speelt mee dat hij een fijne
persoonlijkheid heeft.'
Blind vult aan: 'Rijkaard was ook zonder band een leider.' Dat bleek wel in de rust van de finale, toen Rijkaard een zeldzame speech gaf. ‘Dat deed hij in de regel eigenlijk niet tegenover iedereen, wel individueel. Dus op het moment dat hij iets in de kleedkamer zei, ook nog in de rust, daar hebben we geen nadeel aan gehad.’
Tekst gaat verder onder de foto.
Frank Rijkaard gaf een zeldzame speech tijdens de rust van de finale van de Champions League in 1995.
Vervolgens gaat Van Gaal dieper in op de komst en kwaliteiten van Litmanen, die tijdens het toernooi behoorlijk op dreef was. ‘Hij kwam binnen als rechtshalf, maar voor die positie wilde
ik hem eigenlijk niet hebben. Tonny Pronk had hem ontdekt als rechtshalf,
dus dan ga je hem op die positie proberen in vriendschappelijke wedstrijden.
Maar tijdens positiespelletjes stond Jari vaak in het midden en dat deed hij zo
goed, dat ik dacht: jij gaat op tien spelen.’
'AC Milan had zijn neus al twee keer gestoten en paste zich meer aan'
Tot slot gaat het over het spel tijdens de finale. Blind erkent dat Ajax minder was dan tijdens de twee groepswedstrijden tegen de Italiaanse grootmacht. ‘Dat had ook met Milan te maken, want zij hadden eerder twee keer hun
neus gestoten en pasten zich ook meer aan. Ze verdedigden met twee rijtjes van
vier en twee spitsen daarvoor. We moesten daar voetballend een weg doorheen
zien te vinden, maar waren in de eerste helft niet goed aan de bal.’
Van Gaal besloot een paar dagen voor de eindstrijd naar Italië af te reizen om AC Milan met eigen ogen aan het werk te zien. ‘Ik was heel nerveus. Normaal heb ik dat niet snel, maar ik
wist gewoon dat ze zich zouden gaan aanpassen. Daarom wilde ik die laatste
wedstrijd van hen nog zien', verklapt hij.