
Blijf op de hoogte van het laatste Ajax Showtime-nieuws door ons als favoriete bron in Google in te stellen.
Volg ons op GoogleNee man, het tegenovergestelde van wat je zegt was het geval. Toen Frank binnen kwam stond hij bekend om zijn uitstekende positiespel. Zijn jeugdteams waren kleurloos en matig toen hij ze overnam en een schoolvoorbeeld van aanvallend voetbal toen hij ze onder zijn hoede had. De A jeugd werd menigmaal als voorbeeld genoemd van hoe het eerste moest spelen door oud Ajacieden. De Boer liet ze direct met de 5 seconden (later pas 3 seconden geworden door pep dacht ik) spelen en het was een extreem sterk debuut. Milan uit, Vitesse uit, AZ beker thuis (vergeten wereldgoal Sulejmani). Toen kwam dat gelazer met werkweigeraar Hamdaoui omdat die geen basisplaats had tegen Milan. Maar tegen Milan was het tactisch gewoon puur vakmanschap hoor. Dus je opmerking dat dit het enige goede advies was is onbegrijpelijk. Het stond in 4-3-3 met een sublieme Eriksen tussen de linies. Milan kreeg er gewoon geen vat op. En dat was een onbekende Eriksen in die rol he. Hij was een bleek dood vogeltje onder Jol, waaronder hij als hangende linksbuiten moest spelen in de Urby rol. Jol zag het niet zitten in hem. En dat zag je aan Eriksen. Bij Jong zagen wij als watchers - toen nog een stuk dichter erop - dat Eriksen een enorme klik had met Sulej. Passjes tussendoor, halve lobjes in de loop. De eerste keer dat Eriksen op 10 mocht en gelijk op topniveau uitblonk in een team zonder vertrouwen was bij Frank. En Eriksen kon tussen die linies komen, omdat Siem en de beide buitenspelers het veld groot genoeg maakten om die ruimte te geven aan Eriksen. Dan hebben we het over Sulej en Suarez he. Waarvan de meesten toen dachten dat dat spitsen en geen dienstbare vleugelspelers konden zijn. Frank lukte dat gewoon, zonder dat beiden gingen bokken. Jan ging inschuiven in plaats op een lijn blijven staan, wat hij gewend was onder Jol. Die moest vuurpijlen geven op Suarez. Frank heeft er de beste inschuivende verdediger van gemaakt van die tijd naar mijn mening. Dat niveau heeft Jan nooit meer gehaald in de PL, waar hij niet meer inschoof, tenzij als back. Er werden driehoekjes gecreëerd en de passing vond over de grond plaats. Bij Jol was het een en al lange ballen. In één enkele praatsessie omgeturnd. Noem me een vergelijkbaar voorbeeld. Jammer genoeg is Frank vanaf zijn derde jaar behoudender gaan spelen, omdat hij die titels wilde blijven halen maar al zijn beste spelers vertrokken. Dat herinneren mensen zich van Frank. Maar zijn begin was fenomenaal. Het kostte de ploeg even om te herstellen van het vertrek van Suarez en de muiteri j van Hamdaoui. Daar lever je enorm op in. Maar tegen Spartak thuis, Roda uit, Twente thuis 15 mei etc etc. Puur Ajax voetbal met een groep vol piepjonge, onervaren jeugdspelers met enkele wat meer ervaren jeugdspelers. De hele achterste lijn was eigen jeugd, het hele middenveld op de Zeeuw na eigen jeugd en de hele aanval op Sulejmani na eigen jeugd. Doe het maar na.







Loading