Mazraoui: 'Het vieze aan onze tactiek is dat je niet weet waar we staan'

'Ik speel ook een beetje spits, soms middenvelder, soms rechtsbuiten. Gewoon overal', zo legt hij uit. 'Het vieze aan onze tactiek is dat je niet weet waar we staan. We kunnen overal staan. Antony kan ook even naar binnen om als tien te fungeren, Steven (Berghuis, red.) kan naar rechts om als rechtsbuiten te spelen en ik kan van rechtsback naar tweede spits. Er is zo veel beweging dat het moeilijk is om te verdedigen.'

Er komt veel trainingsarbeid aan te pas, zo veel is zeker. 'We doen veel positiespel en tactisch trainen. We doen trainingsvormen waarin we gelijk van kant naar kant wisselen als de bal wordt afgepakt. Zo kunnen we heel snel de keuzes maken. We trainen de opbouw, het verdedigen en zelfs dat er zo snel mogelijk beweging is als we de bal winnen. Zodat we niet alleen kunnen scoren uit balbezit zelf.'

In het veld heeft Mazraoui een natuurlijke klik met zijn teamgenoot aan de rechterkant: Antony. Hij vertelt hoe de communicatie verloopt. 'Met voeten en handgebaren. Zijn Engels is niet top. Hij begrijpt het wel een klein beetje, maar voor de rest is het echt met gebaren. Hij is een topspeler. We voelen elkaar goed aan. Op een gegeven moment voel je de klik en die is alleen maar meer uitgebreid.'

Ajax domineert in Europa, maar op persoonlijk vlak kent Mazraoui eveneens een goed seizoen. Hij voelt het zelf ook en het komt niet uit het niets. 'Ik ben dit seizoen veel bezig met mijn voeding. Het is niet altijd lekker en leuk, maar ik voel dat het iets oplevert. Ik ren dit seizoen twaalf kilometer per wedstrijd aan de zijkant. Het is alles bij elkaar. De voeding, kracht en de training zelf. Het zijn net die paar procentjes. Het is niet veel, maar in het voetbal is dat het verschil tussen een assist of goal en missen.'