Pieter Zwart heeft in VI ZSM uitgebreid analyse gedaan van de 4-1-overwinning van Ajax op Fortuna Sittard. Hierin zag hij duidelijke elementen uit de periode onder Francesco Farioli terugkeren in het spel van Ajax.

Over de opbouw zegt Zwart: 'Het idee was om eigenlijk met één controlerende middenvelder te spelen, Mokio, met twee backs aan de binnenkant daarnaast. Dat was heel duidelijk te zien; dat in ieder geval in de opbouwlaag op het veld dat de structuur was.' Daarmee moest hij denken aan vorig seizoen. ‘Toen had je dus dat Farioli-voetbal, waar dit in de opbouw ook het patroon was. Twee backs aan de binnenkant, toen naast Jordan Henderson in die fase.'

Ook zonder bal zag Zwart dezelfde principes terug. ‘Verdedigend was natuurlijk ook nog steeds de Farioli-tactiek te zien, met in dit geval Mokio die er als vijfde verdediger bijkwam, waardoor Ajax in een 5-4-1 ging verdedigen. Dan zie je eigenlijk dat negen maanden na het vertrek van Farioli, dat in één keer Ajax weer terug is bij het fundament dat er vorig jaar lag met die opbouwpatronen.'

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Pieter Zwart: 'Heitinga is heel aanvallend en met Farioli is het heel verdedigend. Dat is dus ook een deel interpretatie' 

Zijn conclusie is kritisch richting het gevoerde beleid. 'Je hebt eigenlijk negen maanden weggegooid met twee Nederlandse trainersaanstellingen die toch heel lang eigenlijk geweigerd hebben om voort te bouwen op het fundament dat Farioli wel degelijk gelegd had. Waarom was het nodig om dat wiel volledig opnieuw uit te vinden in plaats van gewoon wat accenten aan te brengen? Ik denk dat dat wel een vraag is die boven dit seizoen van Ajax zal blijven hangen tot in de eeuwigheid.’

Tegelijkertijd plaatst hij de zege in perspectief. 'Het is natuurlijk heus niet zo dat nu met die 4-1-overwinning op Fortuna Sittard het lek volledig boven is en dat Ajax boven Jan is. Je zag alleen wel dat er bepaalde patronen en vastigheden weer te zien waren in het spel. Dat heb je in heel veel wedstrijden bij Ajax toch absoluut ook niet gezien. Vanuit daar kunnen spelers terugvallen op automatismen en gaat het niveau van zelf omhoog.'

Tot slot nuanceert hij het beeld over Farioli. 'Ik blijf ook denken bij Farioli dat het meer beeldvorming geweest is over zijn manier van spelen, dan dat het echt in de realiteit altijd zo ontzettend defensief en slecht was.' Hij wijst erop dat Ajax ook hoge druk zette en vaker tot hoge veroveringen kwam dan onder zijn opvolger. 'Ik geloof dat dat in die periode bijvoorbeeld ook altijd zo was, dat Farioli meer hoge balveroveringen had met zijn elftal dan dat Heitinga dat had. Heitinga is heel aanvallend en met Farioli is het heel verdedigend. Dat is dus ook een deel interpretatie.'