Kenneth Taylor hoopt uiteindelijk zijn carrière bij Ajax af te sluiten, zo vertelt hij in een afscheidsinterview met Ajax TV. De middenvelder is trots op zijn tijd in Amsterdam en kijkt ernaar uit om nieuwe prikkels en uitdagingen op te zoeken en te trotseren, maar gaat zijn 'thuis' tegelijkertijd missen.

'Het is spannend en raar', begint hij zijn verhaal. 'Ik speel hier al vijftien of zestien jaar. Dit was mijn familie en die ga je nu verlaten. Het zat er al wat langer aan te komen, sinds vorige zomer. Ik denk ook dat Ajax een club is die zelf opleidt en dan verkoopt. Er komt nu ook weer fantastische jeugd aan. Daar staat Ajax voor. Ik ben er alleen maar trots op. Ik vind het nu ook weer leuk om te zien hoe iedereen vanuit de jeugd doorstroomt.'

Taylor zelf kwam in 2010 binnen bij Ajax. Hij was destijds pas acht jaar oud. 'Ik kwam binnen als een klein kind', weet de naar Lazio vertrokken middenvelder nog goed. 'Ik ben met veel teamgenoten de hele jeugd doorgekomen. Ik ben hier eigenlijk opgegroeid en opgevoed. Alle wetten van de straat heb ik hier geleerd. Ajax heeft mij gevormd tot de persoon die ik ben.'

Wanneer de inmiddels oud-Ajacied naar zijn hoogtepunten bij Ajax wordt gevraagd, komen er meerdere momenten naar boven. 'Mijn eerste kampioenschap, mijn goal in de laatste minuut tegen Feyenoord. Een mooi moment voor mij persoonlijk was uit bij Bodø/Glimt. Het was geen mooie goal, want het was een voorzet, maar hij telde. Die periode was lastig. Ik werd uitgefloten. Het was mooi om de goal te maken waardoor we doorgingen in de Conference League. Het was mooi om iets te doen voor de club.'

Taylor en Brobbey

Taylor gaf in zijn tijd bij Ajax op geen enkele speler meer assists dan op Brian Brobbey. De band tussen beide voetballers is nog altijd erg goed. 'Eigenlijk vanaf de F1 al. We zijn altijd vrienden geweest en bleven bij elkaar slapen.' Dat Brobbey het bij Sunderland goed doet, stemt Taylor tevreden. 'We bellen elke dag. Hij had laatst tegen Tottenham gescoord. Dan pesten we elkaar een beetje. Hij was heel blij voor me. Hij zei dat zijn hele familie blij voor me was en dat ze het me erg gunnen.'

Na afloop van het laatste hele seizoen dat Taylor voor Ajax speelde, het seizoen 2024/2025, werd hij uitgeroepen tot Ajacied van het Jaar. 'Dat is een droom als Ajacied', vertelt hij achteraf. 'Als ik terugkijk op mijn tijd, ben ik alleen maar trots. Dat ik Ajacied heb mogen zijn. Het was altijd een droom van mij als klein kind. Ik ging altijd met mijn vader naar de wedstrijden. Als je dan kampioen kunt worden met Ajax, dan is dat het mooiste wat er is.'

In de afgelopen dagen kwam de transfer van Taylor naar Lazio tot stand. Het is snel gegaan, zo blijkt. 'Het was heel hectisch, chaotisch en ook emotioneel. Ik ga veel mensen niet meer zien en dus heb ik daar afscheid van moeten nemen. Het gaat heel snel, dus je staat er ook niet helemaal bij stil. Uiteindelijk is dat hoe het leven in elkaar zit. Je komt en gaat. Hopelijk kan ik snel nog een keer terugkomen om iedereen nog een keer te spreken.'

Tekst gaat verder onder de foto.

'Het voelt natuurlijk nog steeds raar', herhaalt Taylor later in het interview nog maar eens. 'Uiteindelijk kijk ik met een heel trots gevoel en heel veel liefde terug.' Wie hij het meest gaat missen? 'Toch wel gewoon de jongens om je heen. De staf, iedereen die werkt bij de club, het stadion, de fans. Uiteindelijk ga je alles missen. Het was mooi om de oefenwedstrijd (tegen RFC Seraing, red.) hier nog te spelen. Dat is de laatste keer geweest. Heel raar.'

De vader van Taylor staat bekend als een groot liefhebber van de club Ajax. Als het aan hem had gelegen, was zijn zoon nooit vertrokken bij de club. De altijd terugkerende vraag is dan ook: zien we Taylor in de toekomst terug bij Ajax? 'Ik hoop het natuurlijk. Dat zou het allermooiste zijn.' Het afsluiten van zijn carrière in Amsterdam zou voor Taylor het ultieme zijn. 'Ja, honderd procent. Als dat kan, dan zou ik dat altijd doen.'