Analyse: Shelbourne FC leunt op backs en buitenspelers, maar heeft restverdediging totaal niet op orde

Shelbourne speelde in de tweede voorronde van de Conference League een tweeluik met Nõmme Kalju uit Estland. Thuis werd er met 5-2 gewonnen, uit verloren de Ieren met 2-1, ondanks het feit dat het een uur lang met een man meer speelde. De coach van Shelbourne is nieuw bij de club. John Russell kwam in de zomer over van Sligo Rovers. Hij speelt doorgaans in een 4-2-3-1-formatie, maar liet zijn huidige ploeg ook al opdraven in een 4-4-2-systeem.

In de gewonnen thuiswedstrijd tegen de Esten is het plan van Shelbourne in de opbouwfase van de tegenstander goed zichtbaar. Met een compact blok van twee aanvallers en twee controleurs wil de ploeg een pass terug of naar de zijkanten uitlokken.

Ook het vervolg verloopt volgens het plan van Russell en zijn mannen. De keeper speelt de linksback aan en dit is het teken voor rechtsbuiten Sean Moore om vol door te jagen.

De linksback van Nõmme Kalju is hiervan zo onder de indruk, dat hij de bal knullig verspeelt en Moore een niet te missen kans aan zijn spits biedt, die onverklaarbaar veel vrijheid geniet en de 1-0 maakt.

In diezelfde wedstrijd is ook direct te zien wat de zwakte van de gekozen tactiek van Shelbourne is. De restverdediging van de Ieren is op zijn zachtst gezegd niet goed. Als het middenblok uit elkaar is gespeeld, liggen er gigantische ruimtes achterin bij Shelbourne. De backs staan in deze situatie vaak breed gepositioneerd.

Alleen de centrale verdedigers komen nog enigszins in de buurt van de man met bal, maar de Ierse keeper schat de situatie dramatisch in. Hij komt uit en ziet hoe de aanvaller van Nõmme Kalju de bal langs hem heen in het lege doel plaatst.

Míchel instrueert zijn spelers heel erg om zorgvuldig met het balbezit om te gaan. Hierdoor wist Ajax zich in de voorbereiding en tijdens de duels met Vojvodina vaak gemakkelijk onder de eerste druk uit te spelen. Met de ruimtes die Shelbourne achterlaat en zijn slechte restverdediging, mogen de fans opnieuw hopen op wedstrijden met veel kansen.

Milan Mbeng (rechts) en James Norris (links) zijn normaal gesproken de backs bij Shelbourne. Beiden bemoeien zich graag met aanvallen, wat het spel van de Ieren in balbezit ten goede komt. In onderstaande situatie loert rechtsbuiten Moore wederom op een breedtebal, die er ook komt.

Nõmme Kalju probeert onder de druk uit te spelen, maar de ingezakte linksbuiten van de ploeg uit Estland wordt kort op de huid gezeten door Mbeng. Hierna is goed te zien dat er van de rest van de organisatie van Shelbourne weinig klopt, want Nõmme Kalju vind simpel de derde man.

Shelbourne komt echter goed weg, omdat de speler van Nõmme Kalju uitglijdt. Moore is hierna belangrijk met een loopactie in de diepte, waarna er in de as iemand vrijkomt. Deze situatie levert uiteindelijk een treffer op, zei het met heel veel geluk. De intentie in het druk zetten en doorstappen was goed, de uitvoering liet zeer veel te wensen over.

Op links is Norris een back die zowel buitenom als binnendoor wil komen met loopacties. In deze situatie maakt hij een indrukwekkende loopactie aan de binnenkant, terwijl Shelbourne het spel verlegt naar de linksbuiten.

Norris zorgt voor dermate veel verwarring met zijn loopactie en positionering aan de binnenkant, dat de linksbuiten een actie buitenom kan maken en de bal bij de tweede paal kan leggen. De voorzet wordt daar goed binnengekopt.

Nõmme Kalju was kwalitatief onvoldoende in staat om goed weerstand te kunnen bieden tegen de opkomende backs van Shelbourne. Aan Míchel en zijn staf is richting donderdag de taak om goede afspraken te maken wie welke speler van Shelbourne oppakt en wie welke zone verdedigt. Op het moment dat de backs van de Ieren mee naar voren komen, ligt er voor Ajax veel ruimte voor tegenaanvallen.

Lager op het veld probeert Shelbourne tegenstanders een kant op te dwingen door met een groot deel van de ploeg te kantelen. Daar zit direct de crux. Niet alle spelers van de Ieren doen altijd mee. Vaak is het veld alsnog te groot, waardoor tegenstanders, als ze zich er onderuit weten te spelen, in grote ruimtes terechtkomen. De tweede tegengoal in de thuiswedstrijd tegen Nõmme Kalju is hier een mooi voorbeeld van. Nadat de Esten zich makkelijk vrij hebben gespeeld, staan meerdere spelers in de as vrij. Een middenvelder komt de aanval met een diepteloopactie versterken en wordt gezocht.

Die diepgaande middenvelder kaatst de bal in één keer door naar de spits, die oog-in-oog staat met de keeper en scoort.

In de uitwedstrijd komt Shelbourne al vroeg goed weg. Ditmaal klopt er nog minder van het willen vastzetten aan de zijlijn, want een aanvaller van Nõmme Kalju dribbelt gemakkelijk door twee tegenstanders heen en wordt totaal niet lastiggevallen. De spits trekt op dat moment juist weg uit de as en neemt zijn directe tegenstanders mee.

De linker aanvaller van Nõmme Kalju heeft vervolgens niet de kwaliteit om tot een fatsoenlijk vervolg te komen en produceert een zwak afstandsschot.

Míchel weet heel goed hoe hij tegenstanders in aanvallend opzicht uit elkaar kan spelen. Dat doet hij door zijn ploeg één flank te laten overloaden. Dit heeft twee voordelen. Ten eerste heeft Ajax hiermee meer spelers dan de tegenstander in de zone met bal. Ten tweede: als een tegenstander besluit een extra man vanuit de as op te offeren, ligt daar weer meer ruimte.

In onderstaande situatie tegen Vojvodina is goed te zien hoe dit in uitvoering wordt gebracht. Lucas Rosa is de man met de bal en geeft zodoende het startsein om te gaan bewegen. In dit geval doet hij dit met een korte pass op Steven Berghuis, waarna hij zelf een diepteloopactie maakt.

Dit sein is het moment waarop ook Davy Klaassen kiest voor diepte zonder bal. Hierdoor heeft Berghuis de ruimte om de één-tegen-één op te zoeken, naar binnen te snijden en uit te halen. Het levert een afstandsschot op dat moeizaam wordt verwerkt door de keeper.

De algemene conclusie van deze analyse is dat Ajax in principe geen enkel probleem mag hebben met Shelbourne, dat vele maten zwakker oogt dan Vojvodina. De grootste zwakte van Ajax blijft het gebrek aan lengte en duelkracht bij standaardsituaties en voorzetten. Zolang de ploeg van Míchel kan voorkomen dat Shelbourne in deze situaties komt, mag men in de Johan Cruijff ArenA een mooie en kansrijke avond verwachten.

Brent Tomassen (X: @Brent_Tomassen)