Jeroen Verhoeven hoefde in 2009 geen moment te twijfelen over een terugkeer naar Ajax. Dat laat de oud-doelman van de Amsterdammers weten in gesprek met Ajax.nl. Ook komt hij te spreken over zijn absolute hoogtepunt als speler van Ajax.

In zijn tijd als speler van Ajax was Verhoeven enorm onder de indruk van ploeggenoot Jan Vertongen. 'Ik heb natuurlijk met spelers als Eriksen en Suárez gespeeld, maar Jan kon een wedstrijd beslissen als hij even aanzette', legt de oud-doelman uit. 'Dat vond ik gewoon mooi om te zien.'

Verhoeven stond langere tijd onder contract bij Ajax, maar kwam tot slechts zes officiële wedstrijden in het eerste elftal. 'Ik heb natuurlijk heel lang in de jeugd van Ajax gevoetbald', blikt hij terug. 'Na tien jaar lang bij andere clubs kreeg ik de kans om terug te keren. Dan hoef ik niet zo lang na te denken. Mijn taak was duidelijk: op het moment dat je me nodig hebt, ben ik er en zorgen dat de eerste keeper zo scherp mogelijk is voor de wedstrijd.'

'Ik had een duidelijke taakomschrijving. Het was wel wat minder, omdat je als profvoetballer altijd wil spelen', gaat Verhoeven verder. 'Maar elke dag met de beste spelers van Nederland spelen, daar word je alleen maar beter van.'

Tekst gaat verder onder de foto.

Verhoeven kiest hoogtepunt als speler van Ajax

Vervolgens komt Verhoeven te spreken over zijn periode in de jeugdopleiding van Ajax. 'Dat was heel pittig, maar het heeft me gevormd als mens', aldus de oud-Ajacied. 'Wat ik de laatste tijd een beetje mis bij Ajax is de "Wij zijn Ajax, wij zijn de beste". Wij hadden niet de vraag of we gingen winnen, maar met hoeveel we gingen winnen. Die arrogantie hadden we.'

In 1998 vertrok Verhoeven uit de jeugdopleiding van Ajax. 'Dat was heel raar', blikt hij terug op dat moment. 'Er was geen andere club dan Ajax, want daar had ik altijd gevoetbald. Toen kwam ik bij RKC terecht en daar leerde ik om balverlies te hebben. Bij Ajax had ik altijd balbezit.'

Voor Verhoeven was het behalen van de dertigste landstitel het hoogtepunt als speler van Ajax. 'Als je een jongensboek wil schrijven en je kan de dertigste landstitel pakken in de laatste wedstrijd tegen de concurrent... Die ervaring en die apotheose kan je niet meer herhalen.'

'We waren gewoon de normale tijd in het stadion, maar de ArenA bewoog gewoon in de kleedkamer', vervolgt Verhoeven. 'We hoorden van alle sfeeracties en toen wisten we eigenlijk al: dit gaan we niet verliezen.'