Ajax moet Álvaro Montoro kopen van Botafogo. En ik zal uitleggen waarom. Twee jaar geleden verhuisde ik naar het land van het sambavoetbal, naar Brazilië. Ik verkaste naar Rio de Janeiro: de stad van grote voetbalclubs als Flamengo, Fluminense, Vasco da Gama en Botafogo. Bij die laatste loopt een pareltje voor Ajax rond.
Van mijn vrienden kreeg ik een seizoenkaart cadeau voor de club waar Clarence Seedorf jaren geleden Brazilië op zijn kop zette. Ook wel de Estrela Solitária (de eenzame ster), ook wel O Glorioso (de glorieuze). En zo werd ik onderdeel van de fanatieke aanhang in het Estádio Nilton Santos.
Tekst gaat verder onder de foto.
Min of meer tegelijk met mij meldde zich een ander bij de Botafogofamilie: Thiago Almada, de Argentijnse dribbelaar die maanden eerder nog sterk aan ons aller Ajax gelinkt werd. Hij streek uiteindelijk, via een wenkbrauwrijzende constructie binnen John Textors Eagle Football-netwerk en met Olympique Lyon ergens onderweg op de route, voor ongeveer 20 miljoen euro bij Botafogo neer.
Een transfer die, zo weten we inmiddels, later een belangrijke rol zou spelen in de juridische puinhopen waarin de club zich vandaag bevindt.
Een droomseizoen
Eerst was er het sprookje. Met Almada op het veld en ondergetekende op de tribune beleefde Botafogo het mooiste seizoen uit zijn geschiedenis. We wonnen in november 2024 voor het eerst ooit de Copa Libertadores, het Zuid-Amerikaanse equivalent van de Champions League, en een week later, op 8 december, werd ook de Braziliaanse Serie A binnengesleept. De derde landstitel ooit, na 1968 en 1995.
Tekst gaat verder onder de foto.
Een droomseizoen, met Almada als architect van het elftal. En dit alles terwijl mijn Ajax zichzelf van de regen in de drup voetbalde. Het spookte vaak door mijn hoofd dat Almada ook bij Ajax had kunnen schitteren. Maar het sprookje hield niet aan. Sterker nog: van het kampioenselftal bleef weinig tot niets over.
Downfall Botafogo
In 2025 vertrok de ene na de andere uitblinker. Almada ging via Lyon naar Atlético Madrid. Luiz Henrique naar Zenit. Igor Jesus en John Victor naar Nottingham Forest. Tot zover nog logisch, sterspelers van Zuid-Amerikaanse kampioenen vertrekken nu eenmaal naar Europa.
Pijnlijker was dat Marlon Freitas naar concurrent Palmeiras vertrok. Júnior Santos vertrok naar Atlético Mineiro, Cuiabano naar Vasco da Gama, Savarino naar Fluminense. En er gaan sterke geruchten dat nu ook aanvoerder Alexander Barboza naar Palmeiras vertrekt. Clubs die hun zaken beter op orde hebben dan Botafogo. Spelers die niet voor het grote Europese geld kozen, maar gewoon voor stabiliteit. Dat zegt genoeg.
Want achter de schermen, zo werd in de loop van vorig jaar steeds duidelijker, was de boel bij Botafogo volledig in de soep gelopen. Een eigenaar in oorlog met zijn eigen clubs, een schuldenberg die week na week groter werd, een transferban van de FIFA, en sinds afgelopen winter een SAF-bestuur dat in eigen rechtbankstukken volgens ESPN Brasil als 'pre-failliet' wordt omschreven. Maar laten we zeggen ‘elk nadeel heb z’n voordeel’, want een club als Ajax kan hier ook van profiteren.
Lichtpuntje in de nachtmerrie
Te midden van die hele ellende staat er, in plaats van Almada, een nieuwe architect op. Net negentien geworden, geboren in Concepción in de Argentijnse provincie Tucumán, met een Italiaans paspoort op zak.
Tekst gaat verder onder de foto.
Álvaro Montoro is in mijn ogen niet zomaar de opvolger van Almada, hij is een stijlvollere versie. Een speler met rust aan de bal, een hele gemakkelijke eerste aanname, en, durf ik te beweren, een hoger plafond dan zijn voorganger. Ik zie Montoro bijna wekelijks spelen, en ik blijf spreekwoordelijk naar het puntje van mijn stoel schuiven zodra hij de bal opeist.
Hij speelt nu vooral op linksbuiten, als een typische rechtsbenige moderne buitenspeler. Op ‘tien’ voelt hij zich ook als een vis in het water. Hij combineert kort, heeft lichte voetjes, trekt het spel naar zich toe, speelt zichzelf vrij en heeft slimme passes die je bij een tiener zelden ziet. Montoro heeft een goed schot in de benen en zet geregeld medespelers uit het niets één-op-één met vijandige keepers.
Tekst gaat verder onder de video.
Hij is dus net negentien en heeft al 37 wedstrijden op het hoogste niveau van Argentinië achter zijn naam met daarin drie goals en twee assists en 46 duels op het hoogste Braziliaanse niveau met daarin zes goals en zes assists. En met goede spelers om zich heen was dit veel hoger geweest.
Poll: Is Álvaro Montoro het type speler waar Ajax voor moet gaan deze zomer?
Typische Ajax-speler
En dan is er nog iets wat statistieken niet vangen, maar wat Ajacieden op de tribune wel missen vandaag de dag: die jongen heeft branie. Hij durft. Hij blijft proberen na een mislukte actie. Hij zoekt de bal op in de moeilijke momenten van een wedstrijd, niet alleen in de makkelijke. Hij voetbalt met plezier, maar weet wel degelijk wat er op het spel staat. Toen ik hem van dichtbij zag, zag ik dat er op zijn voorhoofd ‘Ajax DNA’ stond geschreven, echt. Hij is al een Ajax-speler, alleen weet hij het zelf (nog) niet.
Ik denk dat Jordi Cruijff er goed aan zou doen om nu al voor te sorteren op het vertrek van Mika Godts of Oscar Gloukh, of misschien wel beiden. Haal dit pareltje van een voetballer op bij het zinkende schip dat Botafogo heet en mis de boot niet zoals Ajax die miste bij Almada.
Montoro kan echt een publiekslieveling worden in Amsterdam en voor hem is Ajax ook de perfecte stap in zijn nog prille carrière. Hij is jong, heeft een enorme potentie, heeft karakter en is er klaar voor.
In mijn ogen zijn Ajax en Montoro een match made in heaven. Dale!
Reinand Visscher (e-mail: r.visscher@ajaxshowtime.com)
Hoofdnieuws
Plaats reactie